Parafia Rzymskokatolicka
Św. Ojca Pio w Warszawie

przy ul. Gen. Fieldorfa 1


“Daj mi o Jezu i zachowaj we mnie tę żywą wiarę, która kazałaby mi wierzyć i działać tylko dla Twojej miłości. A to jest pierwszy dar, który Ci składam” - Ojciec Pio.

27 marca 2017. Poniedziałek.
Imieniny Ernesta i Lidii  

Strona Główna Ogłoszenia Intencje Mszy św. Z życia parafii Słowo na Niedzielę Porządek Mszy św. Nabożeństwa Sakramenty Księża Patron Wspólnoty Caritas Pielgrzymki Rekolekcje Światowe Dni Młodzieży Bierzmowanie Wnętrze kaplicy Budowa Sanktuarium Wnętrze kościoła Złote myśli Modlitewnik Anielski Linki Kontakt Lokalizacja Login

Okres Wielkiego Postu skłania nas do głębszej refleksji nad tajemnicami naszego zbawienia: męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, które przyniosły człowiekowi wyzwolenie z grzechu i z jego konsekwencji: izolacji, samotności i smutku. Cały kontekst Wielkiego Postu każe nam jednak zatrzymać się na indywidualnym zaangażowaniu człowieka w to dzieło wyzwalania z grzechu, by stało się ono jego wewnętrzną rzeczywistością, realizując się na nim samym, zgodnie z tym, co zauważył św. Augustyn, że Bóg chce naszego zbawienia, ale nie bez naszego udziału.


W ciągu całego okresu, idąc śladem biblijnej zachęty: postu, modlitwy i jałmużny, chcemy przede wszystkim przygotować nasze wnętrza przez zewnętrze praktyki pokutne. W rzeczywistości mają one na celu wskazanie, że pierwszy jest Bóg, który jest w stanie skutecznie pokierować naszym życiem, uleczyć ewentualne zagubienie się w grzechu czy zatrzymać choćby na chwilę nasze ciągłe zabieganie.


Gest posypania głowy popiołem w Środę Popielcową jest pierwszym momentem i znakiem wejścia człowieka na drogę spotkania z Bogiem. Przebywanie na pustyni, by nie było jałowe, wiąże się najpierw z przyjęciem odpowiedniej postawy wewnętrznej człowieka: przyznanie się do własnej niegodności i grzeszności. Jest to znak uznania swojej pozycji i miejsca w obliczu Boskiego majestatu i miłosierdzia, czyli pokory.


Nabożeństwa wielkopostne to forma ciągłego przypominania o miłości Bożej względem człowieka; miłości, która oddała się na krzyżu za nasze grzechy. Relacja o tej miłości, tak pieczołowicie przechowywana w sercu Matki Jezusa, zachowała się w przekazach biblijnych. Tak powstały rozważania Drogi krzyżowej Jezusa Chrystusa. Podczas poszczególnych stacji nie tylko rozważamy konkretne momenty tej drogi na Golgotę, ale także odnosimy je do aktualnego życia i sytuacji.


Z tych samych przekazów Pisma św. i tradycji ludowej, narodziło się pobożne rozpamiętywanie Męki Pańskiej w postaci tzw. Gorzkich Żali, pobudzających do miłości Boga, nawrócenia i dzieł miłosierdzia. Oparte są one przede wszystkim na pasyjnych pieśniach ludowych, które lud znał na pamięć i odśpiewywał na klęcząco przed wystawionym Najświętszym Sakramentem podczas specjalnego niedzielnego nabożeństwa. W ten sposób widzi się przedmiot miłości (Jezusa ukrytego w Najświętszej Hostii) i rozważa się Jego gorzką mękę.


Zróbmy wszystko, abyśmy w okresie Wielkiego Postu, w który wkraczamy po raz kolejny, wykorzystali czas nam dany i stworzyli atmosferę pustyni w naszym sercu. Posypmy nasze głowy popiołem i rozpocznijmy walkę z naszymi wadami i egoizmem. Zaczerpnijmy ze źródła Bożego Miłosierdzia w Sakramencie Pokuty i Pojednania. Stosujmy oręż cnót i działań wielkopostnych by spotkać Boga w głębi serca. Wspierajmy się przy tym ogniem miłości, która pchnęła Syna Bożego na krzyż dla naszego zbawienia.



Budowa Sanktuarium Świętego Ojca Pio

86801500040009229420700001
Spółdzielczy Bank Ogrodniczy w Warszawie;
03-984 Warszawa, ul. Fieldorfa 5A;
Zakup pomp ciepła dla potrzeb centralnego ogrzewania w obiekcie kościoła Parafii pw. Św. Ojca Pio dofinansowany przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie, w formie dotacji, w kwocie 225.000 zł