Parafia Rzymskokatolicka
Św. Ojca Pio w Warszawie

przy ul. Gen. Fieldorfa 1


“Trzymaj się zawsze mocno Kościoła świętego, ponieważ tylko on może dać ci prawdziwy pokój , posiadając Pana Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie, który jest prawdziwym Księciem Pokoju” - Ojciec Pio.

26 maja 2017. Piątek.
Imieniny Eweliny, Pauliny i Filipa  

Strona Główna Ogłoszenia Intencje Mszy św. Z życia parafii Słowo na Niedzielę ArchiwumPorządek Mszy św. Nabożeństwa Sakramenty Księża Patron Wspólnoty Caritas Pielgrzymki Rekolekcje Światowe Dni Młodzieży Bierzmowanie Wnętrze kaplicy Budowa Sanktuarium Wnętrze kościoła Złote myśli Modlitewnik Anielski Linki Kontakt Lokalizacja Login 21.05.2017 – VI Niedziela Wielkanocna


J 14,15-21




Jezus powiedział do swoich uczniów: Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie. Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie oglądał. Ale wy Mnie widzicie, ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was. Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie.

Miłość i przykazania, miłość i konieczność! Miłość ludzka zawsze pociąga za sobą pewną konieczność. Kochająca matka wyraża swą miłość przez aktywną troskę o dziecko, żona lub mąż poprzez wzajemne oddanie się. Miłość wyraża się poprzez powinność wobec osoby kochanej. To samo dotyczy miłości do Boga. Jezus, Syn Boży zapewnia swych uczniów, że będą zachowywać przykazania i to będzie dowodem ich miłości do Jezusa, gdy Ten odejdzie do Ojca.

Miłość i troska Jezusa o uczniów, o Kościół, wreszcie o świat, wyraża się z kolei w zapewnieniu, że Duch Prawdy wypełni wszelką pustkę, wszelki brak i niemożność, jakie towarzyszą człowiekowi na drodze wiary. Jezus jest jedno z Bogiem Ojcem, a wyjawiając tę trudną do pojęcia prawdę, przekonuje, że jest ona możliwa do przyjęcia tylko przez pryzmat „owego dnia” (J 14,20). Ów zapowiadany dzień to właśnie czas, który nastąpił po zmartwychwstaniu Jezusa, kiedy to w sposób wyjątkowy, pod działaniem Ducha Świętego uczniowie doświadczali jedności z Ojcem i Synem.

Kto miłuje Boga, ten Go poznaje, a kto Go poznaje w osobie Jezusa Chrystusa, w tym działa Duch Święty. Trudno powiedzieć, co ma być pierwsze. Tak naprawdę miłość i poznanie Boga przenikają się i warunkują, i realizują się na drodze przykazań.

A więc jak mamy obronić tę konieczność, jaką jest spełnianie przykazań? Obronić oczywiście wobec tych, którzy domagają się uzasadnienia nadziei, jaka jest w nas wierzących (por. 1 P 3,15); wobec tych, którzy domagają się od nas świadectwa życia, potwierdzenia wiary życiem i realizacji przykazań? Trzeba nam prosić Ducha Prawdy, aby On w nas i poprzez nas był źródłem miłości do Jezusa, bo tylko miłość może sprawić, że powinność (przykazanie) nie stanie się dla nas ciężarem nie do uniesienia. „Kto ma przykazania, ten Mnie miłuje” (J 14,21).

Proś zatem Ducha Prawdy, aby nakłonił twoje serce do miłości poprzez spełnianie przykazań. On dokona tego, co dla dla ciebie może wydawać się niemożliwe.