W niedziele i uroczystości

7:30, 9:00, 10:30, 12:00, 15:00, 16:15, 18:00, 20:30

Od poniedziałku do soboty

7:00,  8:00, 9:00

15.00 (z Koronką do Miłosierdzia Bożego od poniedziałku do piątku)

18:00

PAŹDZIERNIK W LITURGII KOŚCIOŁA

Październik jest miesiącem, w którym Kościół szczególnie zaprasza nas do modlitwy różańcowej. Różaniec nie jest tylko modlitwą, którą odmawiamy. Jest modlitwą, którą możemy żyć. W czterech częściach różańca znajdujemy całe ludzkie życie: radość, światło, cierpienie i nadzieję zwycięstwa. Jest Betlejem i Golgota. Jest Nazaret i Tabor. Jest zdrada Judasza, ale jest również pusty grób. Jest lęk Maryi, ale jest także Jej Magnificat. Dlatego różaniec jest szkołą patrzenia na własne życie razem z Maryją i przez Maryję na Chrystusa. Każde „Zdrowaś Maryjo” jest jak krok przez Ewangelię, przez życie Jezusa i przez nasze własne życie.

W tym miesiącu chcemy więc poznać Świętych i Błogosławionych, którzy pokazują nam różne drogi do Boga, a każdego dnia zatrzymać się także przy jednej myśli różańcowej. Może właśnie tego najbardziej potrzebujemy: nie tylko odmawiać różaniec, ale pozwolić, żeby różaniec zmieniał nasze patrzenie na Boga, na świat, na ludzi i na samych siebie.

1 października – św. Teresa od Dzieciątka Jezus (1873–1897), dziewica i doktor Kościoła
Teresa Martin urodziła się w Alençon we Francji. Wychowywała się w głęboko religijnej rodzinie. Jej rodzice Ludwik i Zelie Martin Mieli dziewięcioro dzieci, z których pięcioro córek przeżyło dzieciństwo; wszystkie pięć, z których najmłodszą była Teresa wybrało życie zakonne. Teresa wstąpiła do klasztoru karmelitanek w Lisieux. Żyła za klauzurą, wykonując zwyczajne obowiązki. Nie wyjechała na misje, nie prowadziła wielkich dzieł, nie zajmowała żadnego stanowiska. A jednak właśnie tam odkryła swoją „małą drogę” dziecięcej ufności, prostoty i całkowitego zawierzenia Bogu. Zmarła na gruźlicę w wieku zaledwie 24 lat. Niedługo po śmierci jej Dzieje duszy zaczęły docierać do tysięcy ludzi. W 1925 r. została kanonizowana, a w 1997 r. Jan Paweł II ogłosił ją doktorem Kościoła.
Przesłanie dla nas:
Nie trzeba robić rzeczy wielkich, aby żyć wielką miłością. Świętość zaczyna się od tego, co dzisiaj jest w zasięgu mojej ręki.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas kochać Boga w małych i zwyczajnych rzeczach.

2 października – wspomnienie Świętych Aniołów Stróżów
Tego dnia nie wspominamy konkretnych postaci historycznych, dlatego nie znajdziemy tutaj dat ich narodzin i śmierci. Kościół przypomina nam natomiast prawdę o aniołach, których Bóg posyła, aby towarzyszyli człowiekowi. Wiara w osobistą opiekę anioła ma głębokie korzenie biblijne. Jezus mówi o aniołach dzieci, którzy „wpatrują się zawsze w oblicze Ojca”. Kult Aniołów Stróżów rozwijał się szczególnie od średniowiecza. Osobne wspomnienie dla całego Kościoła ustanowił papież Klemens X w 1670 r.
W październiku warto pamiętać, że różaniec jest modlitwą, w której nie jesteśmy sami. Modlimy się w jedności Kościoła ziemskiego i niebieskiego.
Przesłanie dla nas:
Jeżeli czasem wydaje nam się, że idziemy przez życie sami, pamiętajmy: Boża opieka jest większa niż nasze poczucie samotności.
Myśl różańcowa:
Aniele Boży, Stróżu mój, razem z Maryją prowadź mnie bezpiecznie do Jezusa.

3 października – wspomnienie św. Franciszka Borgiasza (1510-1572), prezbitera
Franciszek Borgia urodził się w Gandii w Hiszpanii w jednej z najpotężniejszych rodzin swojej epoki. Był prawnukiem papieża Aleksandra VI. W młodości związał się z dworem cesarza Karola V i poślubił Eleonorę de Castro. Mieli ośmioro dzieci. Przez lata żył w świecie dworu, polityki i zaszczytów. Był nawet wicekrólem Katalonii. Przełomem stała się śmierć cesarzowej Izabeli Portugalskiej, której ciało zobaczył po śmierci. To doświadczenie przemijania doprowadziło go do głębokiego przewartościowania życia.
Po śmierci żony wstąpił do jezuitów. Został kapłanem, a później trzecim przełożonym generalnym Towarzystwa Jezusowego. Za jego czasów zakon bardzo rozwinął działalność misyjną i edukacyjną.
Przesłanie dla nas:
Można osiągnąć bardzo wiele w oczach świata, a jednak dopiero później odkryć, co naprawdę jest warte życia.
Myśl różańcowa:
Maryjo, pomóż nam rozpoznać, co jest naprawdę ważne, a co tylko przemija.

4 października – wspomnienie św. Franciszka z Asyżu (1181/81-1226), zakonnika
Giovanni di Pietro di Bernardone urodził się w rodzinie bogatego kupca w Asyżu. Marzył o rycerskiej sławie, życiu pełnym przygód i zaszczytów. Wszystko zmieniło się po doświadczeniu wojny, niewoli i spotkaniu z Chrystusem. Szczególnym momentem było spotkanie z trędowatym. Franciszek później wspominał, że to, co wcześniej było dla niego gorzkie i nie do przyjęcia, stało się słodkie i przynoszące pokój. Odkrył, że prawdziwe bogactwo nie znajduje się w posiadaniu, lecz w Chrystusie.
W 1208 roku rozpoczął życie według Ewangelii, wybierając ubóstwo, prostotę i całkowite zaufanie Bogu. Wokół niego szybko zgromadzili się pierwsi bracia. Tak narodziła się wspólnota, która dała początek zakonowi Braci Mniejszych, popularnie od imienia założyciela nazywanych Franciszkanami.
Franciszek szczególnie umiłował Chrystusa Ukrzyżowanego i całe stworzenie, które nazywał swoimi braćmi i siostrami. Dwa lata przed śmiercią – 17 września 1224 roku, podczas pobytu na górze La Verna, otrzymał stygmaty. Na jego ciele zostały odciśnięte rany Chrystusa. Siostra śmierć przyszła po niego 3 października 1226 roku.
Rok 2026 jest więc szczególny – obchodzimy 800-lecie śmierci św. Franciszka. Osiem wieków po odejściu jego wezwanie pozostaje niezwykle aktualne: wrócić do Ewangelii, prostoty, pokoju i Chrystusa Ukrzyżowanego.
Przesłanie dla nas:
Franciszek pokazuje, że świętość nie polega na tym, aby tylko mówić o Chrystusie, ale pozwolić, aby Chrystus odcisnął swój obraz w naszym życiu. Nie wystarczy podziwiać Ewangelię. Trzeba pozwolić, żeby Ewangelia przemieniła sposób naszego życia.
Myśl różańcowa:
Maryjo, prowadź nas pod krzyż Chrystusa, abyśmy nie bali się przyjąć Jego miłości i pozwolili, by przemieniała nasze życie.

5 października – wspomnienie św. Siostry Faustyny Kowalskiej (1905-1938), dziewicy i zakonnicy, apostołki Bożego Miłosierdzia
Helena Kowalska urodziła się w Głogowcu koło Łęczycy. Pochodziła z ubogiej rodziny chłopskiej. W wieku 20 lat wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia i otrzymała imię Maria Faustyna.
W zakonie wykonywała bardzo zwyczajne prace: była kucharką, ogrodniczką i furtianką. Zewnętrznie jej życie nie wyglądało na szczególne. A jednak właśnie jej Chrystus powierzył niezwykłą misję przypomnienia światu o tajemnicy Bożego Miłosierdzia. Z jej duchowych doświadczeń wyrastają między innymi obraz „Jezu, ufam Tobie”, Koronka do Miłosierdzia Bożego, Godzina Miłosierdzia i Święto Miłosierdzia. Dzienniczek jest jednym z najważniejszych polskich świadectw duchowości XX wieku. Zmarła 5 października 1938 r. w Krakowie. Wyniesiona do chwały ołtarzy w 1993 r. przez Ojca świętego Jana Pawła II i przez niego ogłoszona świętą w Jubileuszowym Roku 2000.
Przesłanie dla nas
Bóg nie czeka, aż będziemy idealni. Jego miłosierdzie przychodzi właśnie do człowieka słabego, grzesznego i potrzebującego.
Myśl różańcowa:
Maryjo, prowadź nas do Serca Jezusa, które jest źródłem Miłosierdzia.

6 października – wspomnienie św. Brunona Kartuza (ok.1030-1101), opata
Brunon urodził się około 1030 r. w Kolonii. Był człowiekiem niezwykłej wiedzy i przez pewien czas pełnił funkcję kanclerza arcybiskupa Reims. Jednak świat kariery i zaszczytów nie wystarczył jego sercu. Wybrał życie pełne ciszy, modlitwy i kontemplacji. W 1084 r. wraz z towarzyszami założył w dolinie Chartreuse wspólnotę, która dała początek zakonowi kartuzów. Kartuzi obok Kamedułów należą do „najcięższych” zakonów męskich są symbolem życia ukrytego, milczenia i modlitwy.
Przesłanie dla nas:
Człowiek potrzebuje ciszy, aby usłyszeć Boga. Nie każda cisza jest pustką. Niektóre milczenia są pełne obecności Boga.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas modlić się nie tylko ustami, ale przede wszystkim sercem.

7 października – wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej
To wspomnienie jest sercem całego miesiąca. Ustanowiono je dla upamiętnienia zwycięstwa chrześcijańskiej floty nad Turkami pod Lepanto 7 października 1571 r. W 1885 r. papież Leon XIII wprowadził zwyczaj szczególnej modlitwy różańcowej w październiku. Historia różańca jest znacznie starsza niż samo wspomnienie liturgiczne. Ta pobożna praktyka przez wieki rozwijał się jako modlitwa ludzi, którzy chcieli razem z Maryją rozważać życie Chrystusa. Dlatego różaniec można nazwać Ewangelią trzymaną w dłoniach. Nie chodzi o ilość wypowiedzianych słów, lecz o to, żeby przez każde „Zdrowaś Maryjo” wejść jeszcze głębiej w tajemnicę Jezusa.
Przesłanie dla nas:
Odmawiając różaniec, nie uciekamy od naszego życia. Patrzymy na nasze życie przez światło Ewangelii.
Myśl różańcowa:
Maryjo, weź nas za rękę i przeprowadź przez tajemnice codziennego życia.

8 października – wspomnienie św. Pelagii (III/IV w.), dziewicy i męczennicy
O św. Pelagii wiemy przede wszystkim z późnej tradycji hagiograficznej. Miała pochodzić z Antiochii i ponieść śmierć za wiarę w czasach prześladowań chrześcijan. Jej historia przypomina nam, że pierwsze pokolenia chrześcijan musiały nieraz płacić bardzo wysoką cenę za wierność Chrystusowi. Nie znamy wszystkich szczegółów jej życia z taką pewnością, jak w przypadku świętych późniejszych epok. I właśnie to również jest ważne: świętość nie potrzebuje wielkiej dokumentacji, żeby być prawdziwym świadectwem wiary.
Przesłanie dla nas:
Wierność Bogu zaczyna się od małych decyzji, ale czasami wymaga także odwagi w sprawach naprawdę wielkich.
Myśl różańcowa:
Maryjo, daj mi odwagę być wiernym Chrystusowi także wtedy, gdy jest to trudne.

9 października – wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka, biskupa i kronikarza Polski
Wincenty Kadłubek urodził się około połowy XII w. Był jednym z najwybitniejszych ludzi średniowiecznej Polski. Studiował prawdopodobnie w Paryżu lub Bolonii, a później został kapłanem i biskupem krakowskim. Był nie tylko duszpasterzem, lecz także człowiekiem ogromnej kultury. Jego „Kronika Polska” przez stulecia kształtowała pamięć historyczną Polaków. W 1218 r. zrezygnował z urzędu biskupiego i zamieszkał w klasztorze cystersów w Jędrzejowie. Tam zakończył życie. Jest przykładem człowieka, który potrafił połączyć wiarę, Kościół, kulturę i troskę o pamięć narodu.
Przesłanie dla nas:
Każdy człowiek pisze swoją historię. Najważniejsze pytanie brzmi: co pozostanie po mnie w sercach tych, których spotkałem?
Myśl różańcowa:
Maryjo, spraw, aby historia naszego życia była historią przeżywaną razem z Bogiem.

10 października wspomnienie – bł. Marii Angeli Truszkowskiej (1825-1899), dziewicy, Założycielki Zgromadzenia Sióstr św. Feliksa z Kantalicjo – Felicjanek
Zofia Truszkowska urodziła się w Warszawie w 1825 r. Pochodziła z rodziny inteligenckiej i od młodości była zaangażowana w pomoc potrzebującym. W czasie epidemii cholery w Warszawie poświęcała się chorym. Z czasem coraz mocniej odkrywała powołanie do życia zakonnego. W 1855 r. wraz z Józefem Surzyńskim założyła Zgromadzenie Sióstr św. Feliksa z Kantalicjo – Felicjanek. Jej duchowość była mocno maryjna. Maryja miała być dla sióstr wzorem zawierzenia Bogu i służby człowiekowi.
Przesłanie dla nas:
Miłość do Maryi nie może kończyć się na modlitwie. Jeżeli różaniec prowadzi nas do Maryi, Maryja prowadzi nas dalej – do człowieka potrzebującego.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas po modlitwie zrobić choć jeden konkretny krok w stronę drugiego człowieka.

11 października – wspomnienie św. Jana XXIII (1881–1963), papieża
Angelo Giuseppe Roncalli urodził się w 1881 r. w Sotto il Monte we Włoszech, w prostej rodzinie rolniczej.
Został księdzem, pracował jako dyplomata papieski, był delegatem apostolskim w Turcji i Grecji, a następnie patriarchą Wenecji. W 1958 r., mając 76 lat, został wybrany papieżem i przyjął imię Jan XXIII. Niedługo później zaskoczył świat decyzją o zwołaniu Soboru Watykańskiego II. Był papieżem wielkiego poczucia humoru, prostoty i ludzkiego ciepła. Jego pontyfikat trwał niespełna pięć lat.
Przesłanie dla nas:
Nie wiemy, jak długo Bóg daje nam czas. Wiemy natomiast, że każdy dzień może przynieść coś ważnego dla Kościoła i dla ludzi.
Myśl różańcowa:
Maryjo, ucz nas prostoty, pogody ducha i otwartego serca.

12 października – wspomnienie św. Carlo Acutisa (1991-2006)
Carlo Acutis urodził się w Londynie 3 maja 1991 r. Dorastał w Mediolanie. Był zwyczajnym nastolatkiem: interesował się internetem, piłką nożną, grał na saksofonie, pomagał słabszym w nauce, opiekował zwierzętami. Nigdy nie przeszedł obojętnie wobec ludzkiej biedy, dzieląc się swym kieszonkowym i dobrym słowem. Eucharystia, którą nazywał Autostradą do Nieba była centrum jego życia. Od dnia I Komunii św. codziennie uczestniczył we Mszy św., modlił się na różańcu i miał szczególne nabożeństwo do Matki Bożej. Jako nastolatek stworzył strony internetowe: dokumentującą cuda eucharystyczne na świecie i sanktuaria Maryjne na świecie. Wykorzystywał nowoczesną technologię do głoszenia wiary. Zachorował na ostrą białaczkę i zmarł 12 października 2006 r., mając zaledwie 15 lat.
Beatyfikowany w 2020 r. w Asyżu, został ogłoszony świętym przez Ojca św. Leona XIV w Watykanie 7 września 2025 r.
W naszym kościele znajdują się relikwie I stopnia św. Carla Acutisa. To szczególny dar, zwłaszcza dla młodych. W każdą III niedzielę miesiąca o godz. 20.30 sprawowana jest Eucharystia, w której przedstawiamy Panu Bogu za jego wstawiennictwem prośby w intencjach rodzin, dzieci i młodzieży.
Przesłanie dla nas:
Świętość nie wymaga czekania na dorosłość. Można zostać świętym w swoim czasie, w swoim środowisku, wykorzystując nawet współczesne środki do dobra.
Myśl różańcowa:
Maryjo, prowadź młodych do Jezusa obecnego w Eucharystii.

13 października – wspomnienie bł. Honorata Koźmińskiego (1829-1916), prezbitera, kapucyna
Florentyn Koźmiński urodził się w Białej Podlaskiej w 1829 r. W młodości przeżył poważny kryzys wiary. W czasie pobytu w więzieniu został jednak głęboko nawrócony. Wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych – Kapucynów i przyjął imię Honorat. Po kasacie klasztorów przez władze carskie nie mógł prowadzić normalnej działalności zakonnej. Zaczął więc kierować życiem duchowym ludzi w sposób ukryty. Był związany z powstaniem licznych zgromadzeń zakonnych, w tym wspólnot bezhabitowych.
13 października przypada również rocznica ostatniego objawienia fatimskiego z 1917 r. To piękne połączenie: Honorat i Fatima przypominają o sile modlitwy, pokuty i ukrytego życia z Bogiem.
Przesłanie dla nas
Nie wszystko, co wielkie, musi być widoczne. Bóg potrafi działać przez człowieka ukrytego przed światem.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas modlić się także za to, czego nie widzimy i nie rozumiemy.

Rocznica ostatniego objawienia w Fatimie w 1917 r.
13 października 1917 roku w Cova da Iria koło Fatimy miało miejsce szóste i ostatnie z objawień Matki Bożej trojgu pastuszkom: Łucji dos Santos oraz Franciszkowi i Hiacyncie Marto. Maryja wzywała ich do modlitwy, pokuty i nawrócenia, a podczas kolejnych spotkań szczególnie prosiła o codzienne odmawianie różańca w intencji pokoju i nawrócenia grzeszników.
Tego dnia zgromadziły się w Fatimie ogromne tłumy. W czasie objawienia miało miejsce niezwykłe zjawisko, określane jako „cud słońca”, którego świadkami byli liczni obecni. Objawienia fatimskie zostały następnie poddane badaniu przez Kościół, a w 1930 roku biskup diecezji Leiria oficjalnie uznał je za godne wiary.
Fatima i październik spotykają się w jednym wezwaniu: Odmawiajcie codziennie różaniec!
To nie jest tylko prośba skierowana do trojga dzieci z początku XX wieku. To zaproszenie, które pozostaje aktualne dla Kościoła. Maryja nie proponuje skomplikowanej drogi. Daje nam różaniec – modlitwę prostą, dostępną dla każdego: dla dziecka, osoby starszej, chorego, człowieka zabieganego i dla tego, kto przeżywa trudny czas.
Maryja z Fatimy uczy nas, że różaniec jest modlitwą za Kościół, za rodziny, za grzeszników i o pokój, dlatego z różańcem w ręku prosimy:
Matko Fatimska, naucz nas brać różaniec do ręki nie ze zwyczaju, lecz z miłości – jako modlitwę o pokój, za świat, za Kościół i za tych, którzy najbardziej potrzebują Bożego Miłosierdzia.

14 października – wspomnienie św. Małgorzaty Marii Alacoque (1647-1690), dziewicy i mistyczki
Małgorzata Maria urodziła się we Francji w 1647 r. Wstąpiła do klasztoru sióstr wizytek w Paray-le-Monial.
Tam doświadczyła szczególnej obecności Chrystusa, który ukazywał jej swoje Najświętsze Serce. To właśnie przez jej misję rozpowszechniło się nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa, w tym praktyka pierwszych piątków miesiąca. Małgorzata Maria przypomina nam, że Chrześcijaństwo nie jest tylko zbiorem zasad. W centrum wiary jest Serce Chrystusa – Serce, które bezgranicznie kocha człowieka.
Przesłanie dla nas:
Najświętsze Serce Pana Jezusa otwarte dla nas z miłości na krzyżu nigdy się nie zamknęło i jest dla nas niewyczerpanym źródłem łask.
Myśl różańcowa:
Maryjo, prowadź nas do Serca Twojego Syna.

15 października – wspomnienie św. Tersdy od Jezusa (1515-1582), dziewicy i doktora Kościoła
Teresa z Ávili urodziła się w Hiszpanii w 1515 r. W wieku 20 lat wstąpiła do klasztoru karmelitanek. Przeżyła okres wielkich trudności duchowych, ale z czasem stała się jedną z największych nauczycielek modlitwy w historii Kościoła. Razem ze św. Janem od Krzyża podjęła dzieło reformy Karmelu. Założyła wiele klasztorów karmelitanek bosych. Jej dzieła – szczególnie „Twierdza wewnętrzna” i „Droga doskonałości” – do dziś pomagają ludziom odkrywać modlitwę jako przyjaźń z Bogiem.
Przesłanie dla nas:
Modlitwa nie jest obowiązkiem do „zaliczenia”. Jest spotkaniem z Tym, który nas kocha.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas, aby nasza modlitwa była spotkaniem, a nie tylko obowiązkiem.

16 października – wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej (1174-1243), księżnej
Jadwiga urodziła się około 1174 r. w Bawarii. Jako młoda dziewczyna została żoną Henryka Brodatego, księcia śląskiego. Była matką licznej rodziny, a jednocześnie prowadziła głębokie życie modlitwy. Wspierała klasztory, fundowała kościoły i pomagała ubogim. Po śmierci męża zamieszkała w klasztorze Cysterek w Trzebnicy, choć nie złożyła ślubów zakonnych. Zmarła w 1243 r. i została pochowana w Trzebnicy.
16 października jest również szczególnym dniem dla Polaków: 16 października 1978 r. kard. Karol Wojtyła został wybrany 264 Następcą św. Piotra Apostoła i przyjął imię Jana Pawła II.
Przesłanie dla nas:
Świętość można realizować również w rodzinie, w obowiązkach i codziennych relacjach.
Myśl różańcowa:
Maryjo, uświęcaj nasze życie rodzinne, moje obowiązki i codzienność.

17 października – wspomnienie św. Ignacego Antiocheńskiego (ok. 35-107), biskupa i męczennika
Ignacy był biskupem Antiochii w Syrii i jednym z najważniejszych świadków wiary Kościoła pierwszych pokoleń. Został aresztowany za panowania cesarza Trajana i przewieziony do Rzymu. Po drodze pisał listy do wspólnot chrześcijańskich. Są one niezwykle cennym świadectwem wiary chrześcijan początku II wieku. Bardzo mocno podkreślał jedność Kościoła, znaczenie Eucharystii i więź z biskupem. Zginął śmiercią męczeńską w Rzymie.
Przesłanie dla nas:
Wiara nie jest sprawą prywatną. Jesteśmy częścią Kościoła, wspólnoty, która ma swoje korzenie w czasach apostolskich.
Myśl różańcowa:
Maryjo, zachowaj jedność naszych serc z Chrystusem i Jego Kościołem.

18 października – wspomnienie św. Łukasza (I w.), Ewangelisty
Łukasz był człowiekiem wykształconym, tradycja przedstawia go jako lekarza. Towarzyszył św. Pawłowi w jego działalności misyjnej. Jest autorem Ewangelii według św. Łukasza oraz Dziejów Apostolskich. Nazywany jest również „Piewcą Bożego Miłosierdzia”. On również w Ewangelii Dzieciństwa Jezusa przekazał nam wiele najpiękniejszych scen związanych z Maryją: Zwiastowanie, Nawiedzenie, Magnificat, narodzenie Jezusa, ofiarowanie Go w świątyni. Można powiedzieć, że różaniec jest w dużej mierze modlitwą zbudowaną ze scen, które Łukasz pomógł zachować dla Wspólnoty Wierzących.
Przesłanie dla nas:
Słowo Boże nie jest wspomnieniem przeszłości. Ono chce stać się wydarzeniem także w naszym życiu.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas zachowywać Słowo Boże i rozważać je w sercu.

19 października – wspomnienie bł. Ks. Jerzego Popiełuszki (1947-1984), kapłana i męczennika
Jerzy Popiełuszko urodził się w Okopach na Podlasiu. W 1966 r. wstąpił do seminarium duchownego w Warszawie. Jako kapłan pracował m.in. z młodzieżą i środowiskami medycznymi. W czasie Stanu Wojennego odprawiał słynne Msze św. za Ojczyznę w kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu. Jego kazania były oparte na Ewangelii, prawdzie i wezwaniu do przezwyciężania zła dobrem. 19 października 1984 r. został zamordowany przez funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Jego życie i śmierć stały się jednym z najbardziej przejmujących świadectw kapłańskiej wierności w najnowszej historii Polski.
Przesłanie dla nas:
Nie zawsze możemy zmienić świat. Możemy jednak zdecydować, czy w obliczu zła odpowiemy dobrem, czy kolejnym złem.
Myśl różańcowa:
Maryjo, ucz nas odwagi w prawdzie i miłości bez nienawiści.

20 października – wspomnienie św. Jana Kantego (1390-1473), prezbitera
Jan z Kęt urodził się około 1390 r. Studiował na Akademii Krakowskiej, gdzie później został profesorem.
Był człowiekiem ogromnej wiedzy, ale także niezwykłej dobroci. Tradycja przekazuje liczne przykłady jego pomocy ubogim i potrzebującym. Związany był również z duszpasterstwem i pracą naukową. Zmarł w Krakowie w 1473 r. Jego życie pokazuje, że nauka i świętość nie są przeciwieństwami.
Przesłanie dla nas:
Im więcej człowiek wie, tym bardziej powinien pamiętać, że największą wiedzą jest poznanie dobra i umiejętność czynienia go.
Myśl różańcowa:
Maryjo, uproś nam dar mądrości, która prowadzi do dobra.

21 października – wspomnienie św. Urszuli (IV w.), dziewicy i męczennicy
Postać św. Urszuli należy do najstarszych tradycji chrześcijańskich Europy. Według średniowiecznej opowieści była księżniczką, która wraz z towarzyszkami miała ponieść śmierć męczeńską w Kolonii. Historyczne szczegóły jej życia są trudne do jednoznacznego ustalenia, dlatego trzeba odróżnić starożytną tradycję o męczennicach od późniejszych opowieści, które przez wieki ją rozbudowywały. Jej kult rozprzestrzenił się bardzo szeroko, szczególnie w średniowiecznej Europie.
Przesłanie dla nas:
Święci pierwszych wieków przypominają nam, że wiara, którą dzisiaj otrzymujemy, została przekazana za cenę wierności wielu pokoleń chrześcijan.
Myśl różańcowa:
Maryjo, strzeż wiary przekazanej nam przez poprzednie pokolenia.

22 października – wspomnienie św. Jana Pawła II (1920-2005), papieża
Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach. Przeżył wojnę, okupację, pracę fizyczną, seminarium prowadzone w konspiracji, kapłaństwo i posługę biskupią. 16 października 1978 r. został wybrany papieżem. Jego pontyfikat trwał niemal 27 lat. Był jednym z najważniejszych papieży XX wieku, odwiedził dziesiątki krajów, spotykał się z młodymi, bronił godności człowieka i wielokrotnie przypominał o potrzebie otwarcia drzwi Chrystusowi. Jan Paweł II ogłosił w 2002 r. list apostolski Rosarium Virginis Mariae i wprowadził do różańca tajemnice światła.
W naszym kościele znajdują się relikwie św. Jana Pawła II i w każdy czwartek po Mszy św. wieczornej modlimy się za jego wstawiennictwem. W naszej świątyni posiadamy liczne pamiątki po św. Janie Pawle II przekazane nam przez prof. Wandę Półtawską.
Przesłanie dla nas:
Różaniec nie jest dla Jana Pawła II dodatkiem do wiary. Jest drogą kontemplacji Chrystusa razem z Maryją.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas patrzeć na Chrystusa tak, jak patrzyłaś na Niego przez całe swoje życie.

23 października – wspomnienie św. Jana Kapistrana (1386-1456), prezbitera; tego samego dnia – wspomnienie św. Józefa Bilczewskiego (1860-1923), biskupa
Jan Kapistran urodził się w 1386 r. we Włoszech. Był prawnikiem, sędzią i człowiekiem związanym z polityką. Po doświadczeniu osobistego kryzysu wybrał życie zakonne i został franciszkaninem. Stał się jednym z wielkich kaznodziejów XV wieku. Głosił kazania w wielu krajach Europy, również w Polsce. W 1456 r. uczestniczył w obronie Belgradu przed wojskami osmańskimi. Zmarł w tym samym roku.
Józef Bilczewski urodził się w Wilamowicach. Studiował teologię i prawo kanoniczne, a następnie został profesorem Uniwersytetu Lwowskiego. W 1900 r. został arcybiskupem Lwowa obrządku łacińskiego. Szczególną troską otaczał Eucharystię, kapłanów, ubogich i ludzi różnych narodowości zamieszkujących jego archidiecezję. Zmarł w 1923 r. i został kanonizowany w 2005 r. przez Benedykta XVI.
Przesłanie dla nas:
Patronowie dnia dzisiejszego pokazują, że świętość nie oznacza ucieczki od problemów swojej epoki. Święty wchodzi w swoją epokę i próbuje przemieniać ją Ewangelią.
Myśl różańcowa:
Maryjo, daj mi odwagę nieść Ewangelię w czas, w którym żyję.

24 października – wspomnienie św. Antoniego Marii Klareta, biskupa
Antoni Maria Klaret urodził się w Katalonii w 1807 r. Początkowo uczył się zawodu tkacza, ale odkrył powołanie kapłańskie. Jako misjonarz przemierzał Hiszpanię, głosząc Ewangelię. Założył Zgromadzenie Synów Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny – Klaretynów. Był również arcybiskupem Santiago de Cuba. Wykorzystywał prasę i książki do ewangelizacji. Rozumiał, że Kościół musi szukać nowych sposobów docierania do człowieka.
Przesłanie dla nas:
Nie wystarczy kochać Ewangelię. Trzeba jeszcze szukać języka i sposobu, aby człowiek naszych czasów mógł ją usłyszeć.
Myśl różańcowa:
Maryjo, ucz nas być apostołami tam, gdzie posyła nas Bóg.

26 października – wspomnienie bł. Celiny Borzęckiej (1833-1913), zakonnicy, współzałożycielki Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstanek
Celina Borzęcka urodziła się w 1833 r. w Antowilu na terenie dzisiejszej Białorusi. W młodości wyszła za mąż za Józefa Borzęckiego i była matką czworga dzieci. Po śmierci męża coraz mocniej odkrywała powołanie zakonne. Razem ze swoją córką Jadwigą w 1882 r. rozpoczęły w Rzymie drogę, która doprowadziła do powstania Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstanek.
Została beatyfikowana w 2007 r. Jej historia pokazuje, że powołanie do świętości może dojrzewać w rodzinie, poprzez macierzyństwo, wdowieństwo i doświadczenie cierpienia.
Przesłanie dla nas:
Bóg nie przekreśla żadnego etapu naszego życia. Może rozpocząć nową historię właśnie tam, gdzie człowiek uważa, że coś już się skończyło.
Myśl różańcowa:
Maryjo, pomóż nam zaufać Bogu także wtedy, gdy nasze życie przybiera nieoczekiwany kierunek. 

28 października – święto świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
O Szymonie wiemy niewiele. Ewangelie nazywają go „Gorliwym”. Był jednym z Dwunastu i należał do grona najbliższych uczniów Jezusa.
Juda Tadeusz również należał do grona Dwunastu. Tradycja przypisuje mu List św. Judy znajdujący się w Nowym Testamencie.
Po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa Apostołowie rozeszli się, głosząc Ewangelię. Juda stał się w tradycji Kościoła szczególnym patronem spraw trudnych i po ludzku beznadziejnych. Obaj przypominają nam, że Kościół nie powstał dzięki wielkim strategiom. Powstał z wiary ludzi, którzy spotkali Chrystusa i poszli za Nim.
Przesłanie dla nas:
Nie każdy musi być wielki w oczach świata. Każdy może być wiernym świadkiem Chrystusa.
Myśl różańcowa:
Maryjo, spraw, abyśmy byli wiernymi świadkami Jezusa tam, gdzie żyjemy.

29 października – wspomnienie bł. Michała Rua (1837-1910), prezbitera, salezjanina
Michał Rua urodził się w Turynie w 1837 r. Jako młody chłopak spotkał ks. Jana Bosko i stał się jego jednym z najbliższych współpracowników. Don Bosco powiedział kiedyś o nim: „Zrobiliśmy z Rua połowę mnie samego” – wskazując na jego wyjątkową więź z założycielem Salezjanów. Po śmierci ks. Bosko w 1888 r. Michał Rua został pierwszym jego następcą. Kontynuował dzieło wychowania młodzieży i rozwijał zgromadzenie na świecie. Zmarł w 1910 r. i został beatyfikowany przez Pawła VI w 1972 r.
Przesłanie dla nas:
Wielkość człowieka widać również po tym, czy potrafi wiernie kontynuować dobro rozpoczęte przez innych.
Myśl różańcowa:
Maryjo, ucz nas wierności także wtedy, gdy trzeba kontynuować dzieło rozpoczęte przez innych.

30 października – bł. Benvenuty Bojani (1255-1292), dziewicy, tercjarki dominikańskiej
Benwenuta urodziła się w 1255 r. w Cividale del Friuli. Od młodości prowadziła bardzo intensywne życie modlitwy i pokuty. Związała się z zakonem dominikańskim jako tercjarka. Jej życie było ukryte i naznaczone cierpieniem.
Przesłanie dla nas
Nie muszę być zauważony, aby moje życie miało wartość. Bóg widzi także dobro, którego nie widzi nikt inny.
Myśl różańcowa:
Maryjo, naucz nas kochać Boga także w ukryciu.

OD RÓŻAŃCA DO WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH
Październik zaczęliśmy od św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Przeszliśmy przez życie Faustyny, Franciszka, Franciszka Borgiasza, Brunona, Kadłubka, Jana XXIII, Carla Acutisa, Jana Pawła II, ks. Jerzego i wielu innych. Każdy był inny. Inna epoka. Inne miejsce. Inny temperament. Inne powołanie. Inne problemy…
A jednak wszyscy mieli coś wspólnego: spotkali Chrystusa i pozwolili Mu prowadzić się drogą świętości.
I dlatego dzisiaj, w ostatnim dniu października, możemy powiedzieć: różaniec prowadzi do świętości. Nie dlatego, że same paciorki czynią nas świętymi. Ale dlatego, że różaniec prowadzi nas przez życie Jezusa. A kto coraz głębiej poznaje Jezusa, ten zaczyna coraz bardziej pragnąć żyć jak On. Maryja jest przy tej drodze od początku do końca. Dlatego ostatnia myśl tego miesiąca mogłaby brzmieć:

Różaniec zaczyna się w naszych dłoniach, ale jego celem jest świętość naszego życia.

Nie kończmy różańca wraz z październikiem. 31 października jest „przejściem:
od różańca do Wszystkich Świętych.
od modlitwy – do życia.
od tajemnic – do świadectwa.
od Maryi – do Chrystusa.
od paciorków w dłoni – do świętości codzienności.

Myśl różańcowa na zakończenie miesiąca:
Maryjo, prowadź mnie przez różaniec do Jezusa, a przez Jezusa – do świętości.