Parafia Rzymskokatolicka
Św. Ojca Pio w Warszawie

przy ul. Gen. Fieldorfa 1


“Bogu się służy tylko wówczas, kiedy Mu się służy tak, jak On chce” - Ojciec Pio.

20 października 2017. Piątek.
To jest archiwum. Zapraszamy na nową stronę

Strona Główna Ogłoszenia Intencje Mszy św. Z życia parafii Słowo na Niedzielę Porządek Mszy św. Nabożeństwa Sakramenty Księża Patron Wspólnoty Ruch Rodzin Nazaretańskich Ruch Światło-Życie Kościół Domowy Odnowa w Duchu Świętym Grupa Modlitwy św. Ojca Pio Grupa czcicieli Szkaplerza Karmelitańskiego Różaniec rodziców Chór "Hejnał" Zespół śpiewaczy "Oremus" Zespół muzyczny Parafialny zespół "Caritas" Centrum Ochotników Cierpienia TaizeCaritas Pielgrzymki Rekolekcje Światowe Dni Młodzieży Bierzmowanie Wnętrze kaplicy Budowa Sanktuarium Wnętrze kościoła Złote myśli Modlitewnik Anielski Linki Kontakt Lokalizacja Login

Wspólnota modlitewna Odnowy w Duchu Świętym

Podczas swej trzeciej wyprawy misyjnej do pogańskich ludów imperium rzymskiego, św. Paweł zawitał do Efezu, metropolii w Azji Mniejszej nad Morzem Egejskim. W tamtych czasach owo portowe miasto miało podobne znaczenie jak dziś Nowy Jork. Apostoł napotkał w nim grupę wiernych, którzy z rąk Apollosa, wykształconego Żyda z Aleksandrii, otrzymali chrzest pokuty, na wzór tego, którego udzielał Jan Chrzciciel. Będąc w Efezie Paweł "zapytał ich: Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy przyjęliście wiarę? A oni do niego: Nawet nie słyszeliśmy, że istnieje Duch Święty" (Dz 19,2).

Jeśli i Ty nie słyszałeś lub wiesz niewiele zapraszamy na spotkania naszej grupy modlitewnej. Nasza wspólnota istnieje od 2 października 2005 roku i liczy około 30 osób. Zamierzamy tworzyć 7-8 osobowe "grupki dzielenia". Na cotygodniowe spotkania zapraszamy wszystkich chcących doświadczyć wspólnoty, spontanicznej modlitwy i radosnych śpiewów. Formacja wstępna niektórych członków grupy dokona się podczas Rekolekcji Ewangelizacyjnych Odnowy (REO), które planujemy w tym roku. Obecnie podczas systematycznych spotkań połączonych z czytaniem Pisma Świętego, modlitwą i dzieleniem się doświadczamy Boga w swoim życiu. Spotkania grupy w czwartki po Mszy św. wieczornej ok. 18.45 w salce na plebanii. Ponadto uczestniczymy przynajmniej raz w miesiącu we wspólnotowej Mszy św. i Adoracji Najświętszego Sakramentu Niektóre osoby naszej wspólnoty zajmuje się oprawą liturgiczną i muzyczną mszy św. w kaplicy św O. Pio. Jeden z braci redaguje stronę http://www.zwiastowanie.alleluja.pl/, głównie o tematach odnowowych i maryjnych. W celu uzyskania szczegółowych informacji i wskazówek można pisać pod adres wspólnoty: d.batkowski@waw.iel.pllub bozedrogi@op.pl

Modlitwa oznacza wyraźny zwrot w stronę Boga. Jeśli chcemy, by nasze spotkanie modlitewne było oddawaniem chwały Bogu, musimy od początku umieścić Boga w jego centrum. Musimy sobie uświadomić, przypomnieć, że spotkaliśmy się właśnie w tym jednym celu, a nie po to, by sobie przyjemnie spędzić czas w miłym towarzystwie, gdzie mogę zapomnieć o codziennych troskach i obowiązkach. Nasi prowadzący kapłan i animatorzy przypominają, czy to w komentarzu, w samej modlitwie czy też w treści pieśni, o tym, że Pan jest wśród nas, jest blisko, oczekuje naszej gotowości poddania się Jemu.

CHCEMY RAZEM: "Usilnie , wielce służyć Bogu z czystej miłości pod sztandarem krzyża w Kościele, niosąc pomoc bliźnim dla większej chwały Boga i dla większego dobra wspólnego" (Św. Ignacy Loyola). Usilnie i wielce służyć Bogu... Z jakiego motywu? Z miłości. Z jakiej miłości? Czystej, czyli nieobłudnej. Miłość, która by nie służyła, która by nie niosła pomocy, jest miłością podejrzaną, nie można jej zaufać. Natomiast można zaufać miłości, która -nie szuka swego, ale udziela się. Doskonałym wzorem takiej miłości są Boskie Osoby w Trójcy Świętej. One nie istnieją dla siebie samych, ale udzielają, się sobie wzajemnie i w tym jest ich szczęście. Dzieło stworzenia, dzieło odkupienia jest dziełem miłości udzielającej się, miłości prawdziwej. Dlatego właśnie mówi św. Ignacy, że trzeba "Usilnie służyć Bogu z czystej miłości...". Duch Święty dodaje odwagi Apostołom na czas przepowiadania i głoszenia Chrystusa (Dz 4,8;5,32), potwierdzając to przepowiadanie licznymi znakami i cudami (Dz 2,3;10,47), kierując rodzącym się Kościołem (Dz 10,19), napełnia mądrością uczniów zgromadzonych na tzw. soborze jerozolimskim (Dz 15,28) wzywa niektórych chrześcijan do wypełniania posługi pasterskiej wobec innych członów wspólnoty (Dz 20,28).