Parafia Rzymskokatolicka
Św. Ojca Pio w Warszawie

przy ul. Gen. Fieldorfa 1


“Czyń dobro gdziekolwiek jesteś, aby każdy mógł powiedzieć “ to jest dziecko Chrystusa “. Znoś utrapienia, choroby, cierpienia z miłości do Boga i dla nawrócenia biednych grzeszników. Podtrzymuj słabego, pocieszaj tego co płacze” - Ojciec Pio.

20 października 2017. Piątek.
To jest archiwum. Zapraszamy na nową stronę

Strona Główna Ogłoszenia Intencje Mszy św. Z życia parafii Słowo na Niedzielę Porządek Mszy św. Nabożeństwa Sakramenty Księża Patron Wspólnoty Ruch Rodzin Nazaretańskich Ruch Światło-Życie Kościół Domowy Odnowa w Duchu Świętym Grupa Modlitwy św. Ojca Pio Grupa czcicieli Szkaplerza Karmelitańskiego Różaniec rodziców Chór "Hejnał" Zespół śpiewaczy "Oremus" Zespół muzyczny Parafialny zespół "Caritas" Centrum Ochotników Cierpienia TaizeCaritas Pielgrzymki Rekolekcje Światowe Dni Młodzieży Bierzmowanie Wnętrze kaplicy Budowa Sanktuarium Wnętrze kościoła Złote myśli Modlitewnik Anielski Linki Kontakt Lokalizacja Login

Ruch Rodzin Nazaretańskich (RRN)

Międzynarodowy katolicki ruch apostolstwa rodzin powstały w Polsce w 1985 roku w celu pogłębienia życia Ewangelią w oparciu o komunię z Chrystusem w codzienności. Komunia ta realizowana jest zarówno w wymiarze indywidualnego dialogu z Bogiem, jak i z Chrystusem obecnym w drugim człowieku.

I. Geneza i rozwój

Inicjatorem Ruchu jest ks. prof Tadeusz Dajczer (ur. 1931), który wraz z ks. Andrzejem Buczelem i grupą osób świeckich utworzyli w 1985 w Warszawie pierwszą wspólnotę ewangelizacyjną, której poszukiwanie dróg nieustannego nawracania się ku radykalizmowi wiary dało początek RRN. W ciągu dwóch lat ruch ten rozprzestrzenił się na terenie Polski. Duchowość RRN, nawiązująca do komunii życia z Chrystusem, przyczyniła się do jego szybkiego rozprzestrzenienia się wśród innych narodowości. Od roku 1987 powstaje we Francji, Hiszpanii i Portugalii, a w rok później w Anglii, Holandii i Niemczech. W 1989 RRN zostaje zapoczątkowany w Meksyku, a następnie w Argentynie, Brazylii, Kolumbii, Wenezueli, Kubie, USA, Kanadzie. W latach 90, nastąpił dalszy rozwój ruchu w Europie w kolejnych krajach: Włoszech, Austrii, Belgii, Węgrzech, Białorusi, Litwie, Łotwie, Rosji, Ukrainie, Słowacji i Czechach. W 1994 powstał także w Nowej Zelandii i Zambii, zaś w 1996 na Filipinach, w Australii oraz w Indiach. Aktualnie Ruch obecny jest w ponad 50 krajach na pięciu kontynentach.

II. Struktura i działalność

Pomimo międzynarodowego charakteru RRN funkcjonuje w oparciu o strukturę diecezjalną w celu podkreślenia szczególnej więzi z Kościołem lokalnym. W poszczególnych diecezjach ruchem kieruj ą księża-moderatorzy mianowani przez swoich biskupów diecezjalnych. Struktura terytorialna RRN jest włączona w strukturę diecezjalno-parafialną Kościoła. Obejmuje ona podział na rejony odpowiadające dekanatom. Zespoły RRN powstają przy parafiach. Kieruje nimi proboszcz lub wyznaczeni przez niego kapłani wspólnie ze świeckimi animatorami. Stroną organizacyjną i działalnością apostolską ruchu zajmują się świeccy animatorzy pod kierunkiem głównego animatora świeckiego wyznaczonego przez moderatora. Współpracuje on z zespołem animatorów dekanalnych, parafialnych (dziecięcych, młodzieżowych i dorosłych) oraz opiekunów grup specjalistycznych (studenckich, narzeczonych, młodych małżeństw, środowisk twórczych, nauczycieli, środowisk medycznych i innych).
Jednym z głównych apostolskich celów ruchu jest ewangelizacja rodziny. Dąży on do formowania postaw, dzięki którym ideały rodziny chrześcijańskiej stawałyby się czytelne i bliskie współczesnemu człowiekowi.
Apostolskie zaangażowanie członków RRN jest ukierunkowane na najbliższe środowisko parafialne. Obok uczestnictwa w spotkaniach o charakterze modlitewnym, uczestnicy ruchu we współpracy z proboszczem starają się aktywnie włączyć w aktualne potrzeby parafii. Dotyczy to przede wszystkim pięciu dziedzin: umacniania życia religijnego małżonków, organizacji pomocy w wychowaniu dzieci, tworzenia oparcia materialnego dla rodzin dotkniętych nieszczęściem, stwarzania warunków do pogłębionej formacji religijnej dzieci i młodzieży, upowszechniania doktryny Kościoła na temat etyki małżeńskiej i rodzinnej. Ponadto członkowie ruchu włączają się w poradnictwo rodzinne, działalność charytatywną wobec biednych chorych i potrzebujących pomocy, organizują różnego rodzaju pomoc religijną (np. angażują się w prowadzenie katechezy, uczestniczą w służbie liturgicznej, posługują w zespołach charytatywnych itp.).
Od 1992 Ruch wydaje materiały formacyjne, m.in.: „Ku Nowej Ewangelizacji" (38 zeszytów) i „Małżeństwo - teologia i etyka" (6 zeszytów). Od 2002 r zapoczątkowana została seria książkowa „Ku dojrzałości chrześcijańskiej". Duchowość Ruchu syntetycznie ujmują akty oddania się Matce Bożej (Akt oddania się Matce Bożej na wyłączną służbę Kościołowi) i Chrystusowi (Akt całkowitego oddania się na służbę Chrystusowi w Jego Świętym Kościele).

III. Duchowość

RRN czerpie inspirację z Ewangelii realizowanej w sposób radykalny w życiu, postawie i myśli. Fundamentalną zasadą duchowości RRN jest dążenie do komunii z Chrystusem-Odkupicielem, co oznacza kochanie Boga i ludzi miłością Chrystusa. Przyjęcie miłości odkupieńczej, która zbawia grzesznika, powoduje jego głębokie nawrócenie i prowadzi ku radykalnemu naśladowaniu Chrystusa (chrystocentryzm).
W RRN w szczególny sposób akcentuje się naśladowanie Jezusa w Jego ubóstwie i pokorze (duchowość Nazaretu). Ubóstwo jest praktykowane przede wszystkim w aspekcie duchowym, co oznacza wolność od przywiązań i oparcie się na Bogu - przyjęcie postawy „żebraka" Bożego (Katechizm Kościoła Katolickiego 2559). Pokora w odniesieniu do Boga akcentuje Jego wielkość wobec nicości i nędzy człowieka (św. Teresa od Jezusa, Twierdza wewnętrzna, VI, 10, 7). Równocześnie podkreślana jest bardzo wyraźnie synowska godność dziecka Bożego (dziecięctwo Boże; synostwo), która cechuje człowieka w relacji z Bogiem.
Członkowie RRN w świetle wiary widzą w hierarchii Kościoła partykularnego, który jest cząstką Ciała Mistycznego Chrystusa, szczególny kanał łaski. Z tego rodzi się stosunek synowskiej miłości i posłuszeństwa wobec biskupa diecezjalnego, będącego widzialnym źródłem i fundamentem jedności Kościoła lokalnego.
Odrębnym rysem duchowości RRN jest jego maryjność, rozumiana zarówno chrystocentrycznie, jak i eklezjalnie. Członkowie ruchu w Matce Bożej widzą Matkę Kościoła i dlatego zawierzają się jej na wzór św. Jana Apostoła (Jan Paweł II, Redemptoris Mater 45). Przez zawierzenie się Maryi oddają się na wyłączną służbę Kościołowi.