KALENDARZ LITURGICZNY – STYCZEŃ 2026

1 stycznia 2026 – Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi

W pierwszym dniu roku Kościół zaprasza nas, abyśmy oddali cześć Najświętszej Maryi Pannie jako Matce Boga (Theotokos). Dogmat wiary o Bożym Macierzyństwie Maryi został ogłoszony na Soborze w Efezie (431) potwierdzając wiarę Ludu Bożego wyrażaną w liturgii od najwcześniejszych wieków. W 1968 r. Ojciec św. Paweł VI ogłosił ten dzień Światowym Dniem Modlitw o Pokój. Maryja, Matka Bożego Syna ukazuje, że pokój rodzi się z przyjęcia Chrystusa. Bądźmy w Nowym Roku „narzędziami pokoju” w rękach Bożej Opatrzności, wprowadzając pokój tam, gdzie jest podział, niezgoda oraz niezdrowa rywalizacja.

2 stycznia 2026 – świętych Bazylego Wielkiego (†379) i Grzegorza z Nazjanzu (†389), biskupów i doktorów Kościoła

Ich mądrość łączy modlitwę i życie intelektualne. Dwaj przyjaciele i filary teologii Trójcy Świętej i obrońcy wiary wobec arianizmu. Łączyli życie ascetyczne z teologią. Uczyli, że jedność rodzi się z przyjaźni w Bogu, modlitwy i umiłowania prawdy, a świętość umysłu ma służyć Kościołowi i człowiekowi. Ich przykład rozpala w nas pragnienie wiary głębokiej, mądrej i odważnej, a zawsze zakorzenionej w miłości. Rozum i serce spotykają się w Bogu.

3 stycznia 2026 – Najświętszego Imienia Jezus

Kult Imienia Jezus rozwinięty przez Franciszkanów, ma swe źródło w Słowie Bożym. Dzieje Apostolskie opisują cud uzdrowienia chromego od urodzenia, a Piotr Apostoł wyjaśniając okoliczności wydarzenia, wygłasza katechezę: «Przełożeni ludu i starsi! Jeżeli przesłuchujecie nas dzisiaj w sprawie dobrodziejstwa, dzięki któremu chory człowiek uzyskał zdrowie, to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – którego ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych – że przez Niego ten człowiek stanął przed wami zdrowy. On jest kamieniem, odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła. I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni» (Dz 4,8-12).

5 stycznia 2026 – bł. Marii Marceliny Darowskiej (†05.01.1912), zakonnicy

Wraz z Józefą Karską założyła Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP – Sióstr Niepokalanek (1857 r.). Po śmierci Józefy Karskiej stała się sercem i „motorem” tego dzieła. Zanim założyła Zgromadzenie, przeszła przez ciężkie próby: śmierć męża, własną chorobę i dramat utraty dzieci. Z tej Golgoty narodziła się w niej misja matki i wychowawczyni wielu pokoleń. Bł. Marcelina pokazuje, że świętość nie jest wolna od bólu, ale ból może stać się szkołą miłości, jeśli zostanie przeżyty z Maryją. Uczy nas, że najtrwalsze reformy świata zaczynają się od wychowania jednego serca, od cierpliwej pracy nad człowiekiem.

6 stycznia 2026 – Uroczystość Objawienia Pańskiego (Trzech Króli)

Bóg objawia się narodom przez pokłon Mędrców (Mt 2,11), którzy przybyli do Betlejem i złożyli Dzieciątku swe dary: złoto dla Króla, kadzidło dla Boga i mirrę jako zapowiedź, że Jezus nas zbawi przez ofiarę i miłość aż do końca. Pan Jezus przyjmuje nasze radości (złoto), modlitwy (kadzidło) i trudy (mirra) i wszystko to ma moc przemienić w dobro.

W kościołach odbywa się obrzęd poświęcenia kadzidła, które wyraża nasze modlitwy oraz kredy do oznaczenia drzwi domów (C+M+B, czyli Christus Mansionem Benedicat, co znaczy: Niech Chrystus błogosławi ten dom, to mieszkanie).

Tego dnia na ulice naszych miast wyrusza Orszak Trzech Króli. Jest to barwna procesja nawiązująca do biblijnej wizyty Mędrców ze Wschodu, którzy przyszli oddać pokłon nowo narodzonemu Jezusowi w Betlejem, co opisuje w Ewangelii św. Mateusz.

Choć święto Objawienia Pańskiego ma sięgające III–IV w. starożytne korzenie, samo zjawisko ulicznych orszaków, w formie jaką znamy dzisiaj, jest współczesne. Zaczęło się w Polsce dopiero w XXI wieku. Pierwsze takie uliczne jasełka i pochody z Trzema Królami przeszły w 2009 roku w Warszawie i Toruniu, organizowane jako żywa prezentacja Ewangelii przez społeczności szkolne i parafialne. Dziś orszaki odbywają się też w wielu miastach jako publiczne świadectwo wiary, publiczne głoszenie Chrystusa jako Światłości świata, który przychodzi do nas i zaprasza do swej stajenki.

11 stycznia 2026 – Uroczystość Chrztu Pańskiego

Chrzest Jezusa przypomina, że Bóg wchodzi w ludzką historię, by ją uzdrowić i podnieść. W Jordanie zaczyna się publiczna misja Miłosierdzia, która zaprasza, by każdy ochrzczony żył prawdą: jestem umiłowanym dzieckiem Boga i mam misję do wypełnienia.

Kończy liturgiczny okres Narodzenia Pańskiego i otwiera czas zwykły.

Święto Chrztu Pańskiego ma swe korzenie w liturgii Wschodu (IV w.), gdzie było częścią Epifanii, objawienia Chrystusa jako Syna Bożego. W Kościele zachodnim wyodrębniono je później, a po reformie posoborowej ustalono jako samodzielną uroczystość zamykającą okres Bożego Narodzenia.

Jezus w Jordanie nie przyjmuje chrztu dla siebie, lecz uświęca wody, by stały się źródłem nowego życia dla nas. Głos Ojca: „Tyś jest mój Syn umiłowany” (Mk 1,11) to najpełniejsze objawienie tożsamości Jezusa. Zstąpienie Ducha jako gołębicy jest znak namaszczenia Mesjasza i zapowiedzią misji, która prowadzi do krzyża i zmartwychwstania. Woda i Duch są zapowiedzią narodzin Kościoła i sakramentu chrztu, w którym stajemy się dziećmi Bożymi.

W tym dniu odnawiamy przyrzeczenia Chrztu św. Jest to również dzień szczególnej pamięci o własnym chrzcie, dzień dziękczynienia za łaskę wiary i włączenia do wspólnoty Kościoła.

Od poniedziałku 12 stycznia 2026 r. rozpoczyna się w liturgii Kościoła okres zwykły, który potrwa do Środy Popielcowej – 18 lutego 2026 r., kiedy to rozpocznie się czas Wielkiego Postu.

13 stycznia 2026 – św. Hilarego z Poitiers (†367), biskupa i doktora Kościoła

Niezłomny obrońca bóstwa Chrystusa w czasach sporów ariańskich. Uczy nas, że łagodność serca i odwaga w prawdzie mogą iść razem. Jego przykład przypomina nam, że wiara ma być jasna jak światło i mocna jak skała, ale niesiona z miłością, nigdy z pychą.

16 stycznia 2026 – św. Berarda i Towarzyszy (†15.01.1220), pierwszych męczenników Franciszkańskich

Zamordowani w Marrakeszu (Maroko) podczas misji głoszenia Ewangelii. Pierwszy owoc misyjnego ognia św. Franciszka z Asyżu. Ich męczeństwo przypomina, że Ewangelia rośnie tam, gdzie ktoś nie cofa swojego „tak” nawet wobec niezrozumienia i zagrożenia. Pierwsi męczennicy Franciszkańscy uczą nas odwagi głoszenia Chrystusowej Ewangelii, która wypływa z miłości, a nie z kalkulacji. To okazja, by prosić o serce gotowe do pójścia za Chrystusem aż do końca. Warto wspomnieć, że to pod wpływem przykładu ich męczeństwa i gorliwości apostolskiej wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Ferdynand z Lizbony, w zakonie św. Antoni.

17 stycznia 2026 – św. Antoniego (†17.01.356), opata

Ojciec monastycyzmu. Szukał Boga na pustyni. Nazywany Ojcem mnichów, zapoczątkował życie eremickie, uciekając od zgiełku, by walczyć o serce całkowicie oddane Bogu. Doświadczył duchowych zmagań, ale zwyciężał je modlitwą, postem i Imieniem Jezus. Uczy, że największa wolność rodzi się w ciszy i oderwaniu od tego, co wiąże, a siła ducha nie polega na ucieczce od pokus, lecz na wytrwałym trwaniu przy Chrystusie. To patron duchowej czujności i wierności Bogu w samotności i we wspólnocie.

18-25 stycznia – Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

Oktawa ekumeniczna, która kończy się świętem Nawrócenia św. Pawła jest wyrazem, że jedność zaczyna się od nawrócenia serca, nie tylko od dialogu. Jedność chrześcijan to nie projekt dyplomatyczny, lecz duchowy. Nie zrodzi się tylko przy stole rozmów, ale najpierw na kolanach, w uznaniu, że mamy jednego Pana i jedną misję. Nawrócenie Pawła jest pieczęcią tej prawdy: Bóg jednoczy, gdy człowiek pozwala się przemienić.

19 stycznia 2026 – Św. Józefa Sebastiana Pelczara (†1924), biskupa

Biskup Przemyski. Pasterz. Profesor. Założyciel – wraz z bł. Klarą Ludwiką Szczęsną (†1916) – Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego – Sióstr Sercanek. Apostoł miłosierdzia i obrońca godności ubogich. Uczył, że nauka bez wiary oślepia, a wiara bez miłości jałowieje, dlatego łączył głęboką modlitwę z konkretną pomocą potrzebującym. Przykład jego życia przypomina nam, że Kościół najsilniej przemawia przez serce, które służy, a świętość jest praktyką miłości, nie tylko piękną ideą.

20 stycznia 2026 – Św. Fabiana (†250) i Św. Sebastiana (ok. †288), męczenników nadziei

Dwaj świadkowie odwagi: Fabian – papież, który nie uciekł przed wyrokiem, i Sebastian – żołnierz, który pozostał wierny Chrystusowi mimo nacisków imperium. Ich życie przypomina, że wiara broni godności człowieka silniej niż miecz, a męczeństwo jest najwyższym aktem ufności, który staje się ziarnem pokoju i mocy dla Kościoła. Ich wstawiennictwo uczy nas stałości w dobru, nawet gdy świat straszy lub kusi łatwiejszą drogą.

21 stycznia 2026 – św. Agnieszki (†304), męczennicy czystości i odwagi

Jedna z najmłodszych męczennic Kościoła, która wybrała Chrystusa ponad lęk i ponad obietnice świata. Przelała krew za wiarę za panowania Dioklecjana. Po dziś dzień uczy nas, że czystość serca jest źródłem odwagi, a miłość do Jezusa może być silniejsza niż presja otoczenia. W jej „tak” widzimy światło, które przypomina, że świętość nie zależy od wieku, lecz od wierności miłości.

24 stycznia 2026 – św. Franciszka Salezego (†1622), biskupa i doktora Kościoła

Franciszek Salezy to doktor miłości uprzejmej i wymagającej. Mistrz łagodności i mądrego kierownictwa duchowego, autor Filotei, który uczył, że świętość jest dla każdego stanu życia, nie tylko dla klasztoru. Powtarzał, że „kropla miodu łapie więcej dusz niż beczka octu” dlatego głosił prawdę bez ostrości, ale i bez ustępstw. To patron serca, które wymaga, bo kocha, i kocha, by prowadzić do Boga.

25 stycznia 2026 – święto Nawrócenia Św. Pawła

Upamiętnia przełomowe wydarzenie pod Damaszkiem opisane w Dziejach Apostolskich (Dz 9), z którego dowiadujemy się, jak to Szaweł z Tarsu, z prześladowcy wyznawców Chrystusa stał się Apostołem Narodów. Już w IV–V w. dzień ten zaczął zamykać oktawę modlitw o jedność. Nawrócenie Pawła pokazuje dynamikę łaski: Bóg wybiera narzędzia nieoczywiste i przemienia je radykalnie.
Paweł jest autorem 13 listów w kanonie ksiąg Nowego Testamentu. Jego głoszenie Ewangelii i podróże apostolskie ukształtowały chrześcijaństwo w Europie i Azji Mniejszej. Paweł nauczał z mocą, że jedność rodzi się z nawrócenia: najpierw pionowego (z Bogiem), potem poziomego (z ludźmi).

26 stycznia 2026 – świętych Tymoteusza (†97) i Tytusa (†107), biskupów

Najbliżsi współpracownicy św. Pawła. Tymoteusz – biskup Efezu, Tytus – pierwszy biskup Krety, organizator struktur Kościoła. Patronują wierności pasterskiej i ewangelizacyjnej w trudnych środowiskach. Do nich skierowane są tzw. listy pasterskie, pełne wskazań dla biskupów i wspólnot.
Są przykładem, że świętość administracji Kościoła i jedność wspólnoty zaczyna się od mądrej, cierpliwej posługi. Tymoteusz zmarł ok. roku 97 w Efezie (zabity przez tłum, gdy sprzeciwiał się pogańskim obrzędom), a Tytus zmarł na Krecie ok. roku 107.

27 stycznia 2026 – bł. Jerzego Matulewicza (†1927), prezbitera

Odnowiciel Zgromadzenia Księży Marianów (M.I.C.). Biskup wileński. Człowiek dialogu w napięciach narodowych i religijnych. Patron pojednania, odnowy Kościoła i zawierzenia Opatrzności.
W tajemnicy odbudował Marianów, gdy groziła im kasata; był inicjatorem dzieł społecznych i charytatywnych. Nauczał, że jedność nie jest jednolitością – jest harmonią, która rodzi się z ofiary i modlitwy.

28 stycznia 2026 – św. Tomasza z Akwinu (†1274), prezbitera i doktora Kościoła – «Doctor Angelicus»

Duchowy syn św. Dominika. Najwybitniejszy teolog średniowiecza, autor Sumy Teologicznej.
Patron teologów, studentów i szkół katolickich. Uczy łączenia wiary z rozumem. Jego nauczanie stało się fundamentem teologii Kościoła. Według św. Tomasza: szukanie prawdy jest formą czci wobec Boga, Który jest Prawdą.Teolog harmonii wiary i rozumu. Na co dzień obecny w pobożności eucharystycznej, gdy ku adorując Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, śpiewamy hymn Tantum ergo… czyli – przed tak wielkim Sakramentem…

29 stycznia 2026 – bł. Bolesławy Lament, dziewicy (†1922), Misjonarki jedności i rodzin

Założycielka Zgromadzenia Misjonarek Świętej Rodziny. Apostołka jedności chrześcijan, szczególnie jedności Wschodu z Rzymem. Patronka ekumenizmu, rodzin i chorych. Działała na terenach pogranicza, łącząc pracę wychowawczą i charytatywną z misją pojednania. Uczyła, że jedność buduje się przez miłość rodziny i cichą ofiarę.

30 stycznia 2026 – bł. Bronisława Markiewicza (†1912), prezbitera

Założyciel Zgromadzeń Księży Michaelitów i Sióstr Michaelitek. Wychowawca młodzieży, działacz trzeźwości, opiekun ubogich. Uczył zasady: „Powściągliwość i praca”. Przyjaciel św. Jana Bosko i pionier nowoczesnego duszpasterstwa młodych w Polsce. Uważał, że miłość wychowawcza i wymagania w duchu dobra prowadzą do wolności.

31 stycznia 2026 – św. Jan Bosko (†1888), prezbitera – Patrona młodzieży i radości Ewangelii.

Założyciel Salezjanów. Ojciec i nauczyciel młodzieży, twórca systemu prewencyjnego: rozum – religia – miłość wychowawcza. Patron młodzieży, wychowawców, katechetów. Stawiał na sakramenty, edukację i radość jako drogę do świętości młodych, mówił: «Świętość polega na byciu zawsze radosnym». Radość jest językiem Ewangelii – szczególnie dla młodych serc.