Katecheza nr 395

Miłość do drugiego człowieka przypomina taniec – każdy krok odsłania prawdę o sercu. Walc uczy płynności i podtrzymywania partnera, gdy ten się potknie. Tango pokazuje, że namiętność bez szacunku staje się groteską. Cha-cha przypomina, że radość to wspólny rytm, a nie samotne podskakiwanie. Rumba uczy cierpliwości wobec tempa drugiego. Zaś foxtrot podpowiada, że elegancja tkwi w łagodności gestów. A kankan? On ostrzega, że miłość nie może być jedynie hałaśliwym pokazem nóg i fajerwerków – bo wtedy staje się pustym spektaklem, w którym brakuje głębi.

Bez wysiłku miłość zamienia się w niezgrabne dreptanie. A ponad tym wszystkim stoi miłość Jezusa, który pierwszy zaprosił nas do tańca – byśmy w Jego rytmie uczyli się kochać każdego człowieka. Niech to będzie naszym zadaniem adwentowym.