Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał, a my razem z Nim!
Dzisiaj ta prawda rozbrzmiewa w sposób szczególny, a słowa refrenu Psalmu zachęcają nas: „W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy”. Dlatego, że jest to jeden, jedyny Dzień, który nie ma sobie równych! Najważniejszy Dzień dla chrześcijan i nie tylko, bo Chrystus zmartwychwstał dla wszystkich! I o tym Dniu mówi dzisiaj nam Słowo Boże z Ewangelii wg św. Jana.
Na samym początku mamy powiedziane, że Maria Magdalena przyszła do grobu pierwszego dnia po szabacie. W tekście oryginalnym, w j. greckim, mamy dosłownie napisane, że był to dzień jeden, przetłumaczony na j. polski jako pierwszy, pierwszego dnia po szabacie (20,1). Gdy sięgniemy do Księgi Rodzaju, to samo greckie słowo jest użyte w 1,5: I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy. W obu tekstach mamy do czynienia z czymś wyjątkowym, nowym początkiem. W Księdze Rodzaju słowo Boże mówi o jednym dniu, od którego wszystko się zaczęło. Stworzenie, życie, ludzkość i historia świata ma swój początek w Bogu. Bóg widział, że światłość była dobra i oddzielił ją od ciemności (Rdz 1,4). Nazwał światłość dniem, a ciemność nocą (w. 5). W dzisiejszej Ewangelii tego jednego dnia Maria Magdalena przychodzi do grobu, gdy jest jeszcze ciemno. Mamy ten sam motyw ciemności, co w Księdze Rodzaju, użyte to samo greckie słowo (ciemność). Dla nas chrześcijan Dzień zmartwychwstania Chrystusa jest jeden w znaczeniu jedyny i nie ma innego, drugiego, czy trzeciego takiego dnia.
Powstanie z martwych Syna Bożego, naszego Zbawiciela wyznacza nowy początek i jest najważniejszym, jedynym w swoim rodzaju wydarzeniem! To, co dawne minęło, oto wszystko stało się nowe dzięki śmierci i zmartwychwstaniu Pana. Chrystus wszystko odnawia. Dokonuje nowego stworzenia, On jest Światłością, która rozprasza wszelkie mroki zła, grzechu i śmierci. Dlatego w jednej z pieśni śpiewamy: Zmartwychwstał Pan i żyje dziś. Blaskiem jaśnieje noc! A Orędzie Wielkanocne (Exsultet) z wielką mocą ogłasza tę prawdę: O, zaiste błogosławiona noc, jedyna, która była godna poznać czas i godzinę zmartwychwstania Chrystusa. O tej to nocy napisano: a noc jako dzień zajaśnieje, oraz: noc będzie mi światłem i radością. Uświęcająca siła tej nocy oddala zbrodnie, z przewin obmywa, przywraca niewinność upadłym, a radość smutnym, rozprasza nienawiść, usposabia do zgody i ugina potęgi.
Chrystus zmartwychwstając, wprowadził nowy ład i harmonię. Świadczą o tym płótna leżące razem i chusta oddzielnie zwinięta. Wszystko jest pozostawione w wielkim porządku. Nie ma bałaganu. Jezus wyszedł z nich, jakby ze snu. Gdyby ciało Chrystusa zostało wykradzione, na pewno zabrano by je razem z płótnami i chustą lub pozostawiono nieład. Ciało Jezusa posiane w śmierci jak ziarno pszenicy (J 12,24), zakiełkowało i powstało, przemienione w „ciało duchowe” (por. 1 Kor 15,37.42-44).
Przy grobie Jezusa widzimy trzech świadków. Pierwszym jest Maria Magdalena, która zobaczyła jedynie odsunięty kamień. Jest zalękniona, bo zabrano jej Pana. Drugim jest umiłowany uczeń, choć przybiegł do grobu pierwszy, jednakże nie wszedł do niego. Poczekał na Piotra, który pierwszy wchodzi do wnętra grobu. Jako autorytet i głowa Kościoła potwierdza fakt: grób jest pusty. Słowo grób w tym krótkim fragmencie Ewangelii jest użyte aż 7 razy. Przypomnijmy, że w Ewangelii Janowej liczba 7 ma duże znaczenie. Jezus dokonuje siedmiu cudów, które są znakami i siedem razy używa zwrotu: „Ja jestem…”, objawiając swoją Boską tożsamość. W Biblii liczba 7 oznacza pełnię.
Zatem pusty grób jest w pełni świadkiem zmartwychwstania Jezusa, ukazuje pełnię radosnej nowiny: nie ma tu Chrystusa, zmartwychwstał! Jan, który wchodzi do niego jako drugi „ujrzał i uwierzył”.
Ujrzał i uwierzył sercem, całym sobą przenika tę tajemnicę, głębią miłości, bo kocha Jezusa (J 20,8). Jest pewny, że Ten, którego Ojciec posłał, bo tak umiłował świat, zmartwychwstał. Pusty grób jest znakiem dla Marii Magdaleny, Piotra i Jana. Niemym świadkiem, jedynym w swoim rodzaju! Jeszcze nie ujrzeli Zmartwychwstałego, ale otrzymali znak, że On żyje! Powoli dociera do nich światło jakie niosą Pisma, które zapowiadały to wydarzenie. Pisma, które dzisiaj dla nas są świadectwem tego jednego, najważniejszego Dnia w historii ludzkości, który nadaje sens naszemu życiu. Wspólnota pierwszych chrześcijan pozostawiła nam to świadectwo. Dzisiaj rozbrzmiewa ono w słowie Bożym we wszystkich kościołach podczas liturgii Niedzieli Wielkanocnej. Dzisiaj spotykamy naszego Zmartwychwstałego Pana w Słowie i Jego Zmartwychwstałym Ciele, które przyjmujemy z wiarą, miłością i wdzięcznością, by życie Chrystusa zmartwychwstałego objawiło się w nas. Dzisiaj również dziękujemy za nasz chrzest, za dzień jedyny, wyjątkowy, w którym zostaliśmy zanurzeni w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa:umarliśmy bowiem i nasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Razem z Chrystusem powstaliśmy z martwych i szukamy tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga (zob. Kol 3,1-4).
Oktawę Wielkanocną będziemy też przeżywać jak jeden wielki, wspaniały Dzień Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa! Umocnieni Bożym słowem i wiarą Kościoła, że Chrystus zmartwychwstał, stańmy się świadkami tej radosnej nowiny dla innych. W tych pełnych niepokoju czasach zanieśmy wszystkim pokój zmartwychwstałego Pana. Prośmy z wiarą: Boże, Ty w dniu dzisiejszym przez swojego Syna pokonałeś śmierć i otworzyłeś nam bramy życia wiecznego. Spraw, abyśmy obchodząc uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, zostali odnowieni przez Ducha Świętego i mogli zmartwychwstać do nowego życia w światłości. Amen
W tym Dniu wspaniałym wszyscy się radujmy. Alleluja