Katecheza I
4 XI 2018 rok
Na świecie jest wiele budynków. Jedne wybudowane z drewna, inne z cegły, jeszcze inne ze szkła. Niektóre są duże, inne małe. Jednak by o jakimś budynku można było powiedzieć – dom, w tym budynku, oprócz mebli, lepszych lub gorszych musi być przede wszystkim człowiek. Pośród tych wszystkich domów jest jeden szczególny dom, dom w którym mieszka Bóg. Ten dom Boga – to Kościół. Tu gospodarzem jest Jezus Chrystus. Znajduje się tu fizycznie! Pod postacią chleba, Bóg przebywa z nami. Należy mu się szacunek. Gdy przychodzimy do Kościoła, to musimy pamiętać o Tym, który tu mieszka.
Wchodząc do świątyni, należy oddać Bogu część. Przy wejściach do Kościoła, znajdują się kropielnice a w nich woda święcona. Zanurzając rękę w wodzie, mamy przypomnieć sobie o własnym chrzcie i o zobowiązaniach wynikających z tego sakramentu. Następnie należy pamiętać o oddaniu czci Bogu, poprzez chwilę indywidualnej modlitwy, połączonej z prośbą
o należyte przeżycie Mszy Świętej i przedstawienie Bogu intencji, z która przychodzimy na Eucharystię, która jest najdoskonalszą formą modlitwy.
Jednak by, był czas na własną modlitwę i świadome zanurzenie ręki w wodzie święconej, potrzebne jest jeszcze jedno, przyjście nie w trakcie Mszy Świętej, ale odpowiednio wcześniej. Gdyby drzwi Kościoła, były zamykane wraz z dźwiękiem sygnatury, informującej wiernych o rozpoczęciu Eucharystii, okazałoby się, że niektórzy, Boga będą oglądać tylko przez ścianę. Gdybyśmy naprawdę zdawali sobie sprawę z tego, czym jest Eucharystia, nigdy nie pozwolilibyśmy sobie na spóźnienie. Czasami, każdy może się spóźnić, problem pojawia się wtedy, kiedy robimy to co tydzień. Często, ci sami długo czekają na windę, tym samym ucieka autobus i ci sami nie mają gdzie zaparkować. Czy to naprawdę problem jest w windzie, i kierowcy autobusu, czy może w nas i naszej relacji do Boga?