Katecheza nr 389

W dniu Wszystkich Świętych zatrzymujemy się nad tajemnicą tych, którzy żyją już w Bożym świetle. Myślimy o naszych bliskich, którzy odeszli, i choć serce boli, rodzi się w nim cicha nadzieja. Nie widzimy ich, ale wierzymy, że są bezpieczni w miłości Boga. Tęsknota, którą nosimy, nie jest pustką — jest mostem między ziemią a niebem.

Dzisiejsza uroczystość przypomina, że każdy krok za Chrystusem ma sens, nawet jeśli na tej drodze towarzyszą nam łzy. Święci nie są daleko; modlą się za nas i czekają, aż dołączymy do ich radości. Prośmy Boga, aby umocnił naszą wiarę, byśmy wytrwali, aż spotkamy tych, których kochamy. Niech w naszych sercach dziś rozbrzmiewa cicha, ufna nadzieja życia wiecznego.