Katecheza nr 404

Babcia ma dłonie pachnące chlebem i modlitwą. Dziadek więcej mówi ciszą niż słowami.  W ich oczach mieszka historia, której nikt już nie zapisze. W sercu noszą imiona tych, których kochali i których musieli pochować.

To oni uczyli nas znaku krzyża, zanim poznaliśmy litery. To oni pokazywali wiarę prostą, ale wytrwałą. Ich miłość nie była głośna ani wystawna, ale trwała do końca, nawet wtedy, gdy brakowało sił. Dziadkowie często odchodzą po cichu, jakby nie chcieli nikomu przeszkadzać, zostawiając po sobie pustkę, która boli ale i uczy wdzięczności.

Drodzy Dziadkowie,

choć Wasze święto za chwilę, to my już dziś życzymy Wam zdrowia, pokoju serca i radości płynącej z bliskości dzieci i wnuków. Czujcie się potrzebni, kochani i docenieni. A tym Dziadkom, których Bóg już powołał do siebie, niech da niebo.