25 stycznia 2026

Jezus, słysząc o uwięzieniu Jana Chrzciciela, udaje się do Galilei, wypełniając proroctwo Izajasza: „lud, który mieszka w ciemności, ujrzał wielkie światło” – to zapowiedź Jego misji, która przynosi światło i nadzieję ludziom pogrążonym w mroku egzystencji. Jezus rozpoczyna swoją działalność od wezwania do nawrócenia, bo tylko otwarte serce może przyjąć bliskość Królestwa Bożego. W świetle tej Ewangelii widzimy, że Chrystus pragnie rozświetlić nasze codzienne trudności i grzechy, które często ciemnieją naszą relację z Bogiem. Jego obecność w naszym życiu jest jak światło, które nie eliminuje trudów, ale daje siłę, by je przekształcić w drogę prowadzącą ku Jezusowi. Chrystus nie chce, byśmy chodzili w cieniu lęku, zwątpienia czy podziałów – wzywa nas do odwagi, byśmy na Jego wzór stali się „światłem” dla innych. Z Ewangelii uczymy się, że prawdziwe nawrócenie zaczyna się od prostego „tak” wobec Bożego wezwania, nawet wtedy, gdy droga wydaje się niejasna. Jezus nie tylko zapala światło w naszym sercu, ale także kieruje nas ku wspólnocie i miłości braterskiej, które są znakiem Jego Królestwa już teraz. Niech ta Ewangelia przypomina nam, że światło Chrystusa zawsze poprzedza Jego obecność – wystarczy zrobić pierwszy krok w Jego stronę.