8 lutego 2026 roku

Jezus wchodzi w codzienność Piotra wtedy, gdy ten jest zmęczony, rozczarowany i przekonany, że „nic się nie udało”. Prosi go jednak o coś pozornie nierozsądnego: wypłynąć jeszcze raz, wbrew doświadczeniu i logice. Zaufanie Piotra nie rodzi się z entuzjazmu, ale z posłuszeństwa wobec słowa Jezusa. Dopiero wtedy zwykła praca staje się miejscem objawienia Bożej mocy. Obfity połów odsłania prawdę o sercu człowieka — im bliżej Boga, tym wyraźniej widzimy własną kruchość. Jezus nie odrzuca Piotra z powodu jego lęku, lecz powołuje go właśnie w tym momencie. To spotkanie pokazuje, że Bóg nie czeka na naszą doskonałość, ale na gotowość, by Mu zaufać. Uczniowie zostawiają wszystko nie dlatego, że stracili rozum, lecz dlatego, że znaleźli sens. Ewangelia uczy, że prawdziwa misja zaczyna się tam, gdzie kończy się poleganie wyłącznie na sobie.