8 marca 2026 roku

Ewangelia trzeciej niedzieli Wielkiego Postu ukazuje nam Jezusa, który z gorliwością oczyszcza świątynię z handlu i zamieszania (por. J 2,13–25). Ten obraz może nas poruszać, bo widzimy w Nim nie tylko łagodność, ale także świętą stanowczość wobec tego, co oddala człowieka od Boga. Świątynia miała być miejscem modlitwy i spotkania z Ojcem, a stała się przestrzenią hałasu i interesu. Jezus przypomina, że dom Ojca nie może być sprowadzony do spraw czysto ziemskich. Te słowa odnoszą się również do nas, bo świątynią Boga jest nasze serce. W Wielkim Poście jesteśmy zaproszeni, by pozwolić Chrystusowi oczyścić to, co w nas nieuporządkowane. Może jest w nas zbyt wiele pośpiechu, rozproszeń, przywiązania do rzeczy materialnych. Może modlitwa została zepchnięta na margines codzienności. Jezus nie przychodzi, aby potępić, lecz aby przywrócić właściwy porządek miłości. Jego stanowczość wypływa z troski o nasze zbawienie. Wielki Post to czas, by odważnie spojrzeć w głąb siebie i zapytać, czy moje serce rzeczywiście jest domem Boga. Jeśli pozwolimy Mu działać, On sam uczyni w nas przestrzeń prawdziwego pokoju. Oczyszczone serce stanie się miejscem żywej relacji z Chrystusem, który jest nową i prawdziwą Świątynią.