26 kwietnia 2026 roku

Ewangelia ukazuje Jezusa jako Dobrego Pasterza, który zna swoje owce i one słuchają Jego głosu. To bardzo osobista relacja – nie chodzi tylko o przynależność do wspólnoty, ale o głębokie, wewnętrzne rozpoznanie Boga w codzienności. Jezus zapewnia, że daje życie wieczne i nikt nie może wyrwać Jego owiec z Jego ręki, co jest źródłem ogromnej nadziei i pokoju.

W świecie pełnym niepewności te słowa przypominają, że ostateczne bezpieczeństwo nie zależy od okoliczności, lecz od więzi z Nim. Jednocześnie pojawia się pytanie: czy rzeczywiście słucham Jego głosu, czy raczej zagłuszam go innymi opiniami i lękami?

Rozpoznanie głosu Pasterza wymaga ciszy serca i gotowości do zaufania, nawet gdy droga nie jest łatwa. Jezus mówi też o jedności z Ojcem, co pokazuje, że prowadzenie, które nam daje, ma swoje źródło w samej miłości Boga. Ta Ewangelia zaprasza więc nie tylko do refleksji, ale do decyzji – czy chcę iść za Nim jako owca, która ufa, że jest prowadzona ku życiu.