29 Grudnia 2024 roku Święto Świętej Rodziny

„A Maryja zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu”

Ewangelista przypomina nam sytuację opowiadającą o odnalezieniu Jezusa w Świątyni. Jezus wyjaśnia Pisma, jednak kluczowa wydaje się reakcja Maryi. Najpierw pyta Jezusa: „Czemuś nam to uczynił?” a po chwili ewangelista zapisuje, że Maryja „zachowuje wszystkie te słowa w swoim sercu”.

Matczyne serce, serce matki – skarbnica wiedzy o każdym dziecku. Niewyczerpany zdrój miłości, troski, wsparcia.

Módlmy się za nasze ziemskie Matki! Niech żywe Bóg darzy długim życiem i dobrym zdrowiem, zaś zmarłym niech sama Maryja, Matka Jezusa otworzy Bramy Nieba.

22 Grudnia 2024 roku IV Niedziela Adwentu

„Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona.”

Dzisiejsza ewangelia ukazuje dwie ważne postacie. Dwie kobiety. Dwie krewne. Maryję, i Elżbietę. Matkę Jezusa Chrystusa i Matkę Jana Chrzciciela. Warto zwrócić uwagę na dialog prowadzony przez te dwie Niewiasty. One wzajemnie się umacniają słowem. Błogosławią sobie, życząc szczęścia.

Elżbieta wypowiada zdanie, które na wieki wpisało się w historię zbawienia. Ów zdanie powtarzane jest przez każdego wierzącego. Ilekroć odmawiamy „Zdrowaś Maryjo” powtarzamy za Elżbietą; „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc Twojego łona”.

Warto sobie uświadomić, kto pierwszy raz wypowiedział to zdanie. Należy zastanowić się także nad tym, co ono oznacza. Powtarzając za Elżbietą, pozdrawiamy Maryję, dziękując Jej za to, że przyjęła wolę Boża. Wyrażamy swoją wdzięczność i wyznajemy wiarę w Jej Boże Rodzicielstwo.

Taki był dialog Maryi z Elżbietą, dwóch kobiet, krewnych. Jakie są nasze dialogi? Te w pracy, w domu? Jakie będą nasze rozmowy przy stole wigilijnym? Będziemy błogosławić, czy złorzeczyć? Dziękować, czy się żalić? Chwalić czy obgadywać?

15 Grudnia 2024 roku III Niedziela Adwentu – GAUDETE

„Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę.”

O Janie Chrzcicielu można mówić dużo, ale nie to, że był dyplomatą. Jan nie mówił ludziom tego, co oni chcieli usłyszeć. Mówił to,
co miał powiedzieć. Nie zważał na to, czy ludziom się to podoba czy nie. Jan lud nauczał. Ludzie Go podziwiali, pytali, inni Nim gardzili.

Jak bardzo trzeba być bezkompromisowym w głoszeniu ewangelii? Na to pytanie też Chrzciciel udzielił odpowiedzi, ale nie swoim życiem a swoją śmiercią.

 8 Grudnia 2024 roku II Niedziela Adwentu

„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego!”

Czas adwentu jest czasem przygotowania, czasem oczekiwania. My czekamy na Chrystusa, a Chrystus czeka na nas. Ale abyśmy mogli spotkać się z Mistrzem, potrzebujemy czystego sumienia. Grzech nas zniewala, grzech nas zamyka. Potrzeba nawrócenia, do której zachęca nas Kościół to nic innego jak wyzwolenie się ze swoich zniewoleń. Zniewalać nas mogą różne sprawy: troski, uzależnienia, praca.

Warto zadać dziś samemu sobie pytanie: Czy jest coś co mnie zniewala? Coś co sprawia, że nie cieszę się życiem?

1 grudnia 2024 roku – I Niedziela Adwentu

„Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych…”

Na progu adwentu ewangelista przypomina nam, że czasami diabeł nas kusi a czasami sami zbyt mocno patrzymy ku temu co ziemskie a zbyt mało czasu poświęcamy ku temu do wieczne.

Ewangelista pisze o „troskach doczesnych”. Troski doczesne aktualizowane są przez ludzi na bieżąco. One były, są i będą. Raz większe a raz mniejsze. Pytanie jest inne, na ile potrafimy sobie z nimi radzić. Jak bardzo przesłaniają nam Boga.

24 listopada 2024 roku Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

„Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom”

Zdobywasz, zarabiasz, wydajesz, tracisz, denerwujesz się, cieszysz, złościsz i płaczesz. Raz dobrze, raz źle. Czasami jesteś zły na innym, niekiedy na samego siebie.

A Jezus przypomina, że Jego królestwo nie jest z tego świata. Jezus przypomina, a my dalej swoje…

17 Listopada 2024 roku XXXIII Niedziela Zwykła

„Słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą spadać
z nieba i moce na niebie”.

Ewangelista Marek przypomina nam wszystkim o paruzji. Paruzja to powtórne przyjście Chrystusa na Ziemię na końcu czasów.

Kościół w swoim nauczaniu nie podaje konkretnej daty końca świata. Nie mówi, też jednoznacznie jak ów koniec świata będzie wyglądał. Akcentuje jedynie fakt, że kiedyś ono nastąpi.

Końcem świata dla każdego z nas może być nasza śmierć, to na nią winniśmy być zawsze przygotowani. Czy dziś jestem na nią przygotowany? Czy jestem pojednany z ludźmi? Czy jestem pojednany z Bogiem?

Lekarstwem na lęk przed końcem świata w oczach człowieka wierzącego winna być łaska uświęcająca.

10 Listopada 2024 roku XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA

 „Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz”

Ewangelista Marek przez fragment swojej ewangelii dedykowany na dzisiejszą niedzielę pyta nas wszystkich o stosunek do pieniędzy.

Pieniądze są ważne, są potrzebne do normalnego życia. Jednak to one mają służyć ludziom a nie odwrotnie. Tymczasem jak jest
w moim życiu? Ja służę im, czy one służą mi?

W życiu wiele rzeczy da się kupić, jednak tych najważniejszych takich jak miłość, zdrowie, szacunek czy czas nie są na sprzedaż…

3 Listopada 2024 roku XXXI Niedziela Zwykła

„Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych”.

Dzisiejszy świat charakteryzuje się skrajnością postaw. Albo wiecznie pracujesz, albo nieustannie odpoczywasz. Albo kochasz nad życie, albo z całych sił nienawidzisz. Każda skrajność jest przejawem słabości.

Bóg zachęca do wyważenia. Do mądrego kochania drugiego człowieka i do szacunku do samego siebie.

Kochać mądrze drugiego człowieka to trudne zadanie, ale kochać mądrze samego siebie wcale prostszym zadaniem nie jest.

Módlmy się, o umiejętność mądrego kochanie siebie i drugiego człowieka.

Uroczystość Wszystkich Świętych

1 Listopada 2024 roku

Wielu ludziom dzień dzisiejszy kojarzy się z wizytą na cmentarzu, zakupem wieńców, palącymi zniczami i „pańską skórką”. Ludzie wspominają dziś swoich bliskich zmarłych. Jednak tak naprawdę, dzisiaj Kościół przypomina o tych wszystkich, którzy ziemskim życiem „zapracowali” na niebo. Dziś przypada Uroczystość Wszystkich Świętych, tych którzy zostali wyniesieni na ołtarza, ale także tych wszystkich, których Kościół nie kanonizował a zajęli już swoje miejsce w Królestwie Niebieskim.

To nie jest wbrew powszechnej opinii, dzień smutku i zadumy, jak chciałby szatan. To dzień zwycięstwa przykazań, ewangelii, wiary nad grzechem i śmiercią. Ów dzień, może być przykry tylko dla wspomnianego wcześniej diabła, bo każdy święty to jego osobista porażka.

Warto dziś nawiedzając cmentarze pamiętać nie tylko o zniczach i kwiatach, ale także o modlitwie. Dziś chyba nikt nie zapomni
o zniczach czy kwiatach dla zmarłych. Ale niestety wiele osób zapomni o modlitwie nad grobem zmarłego. Nawet najpiękniejsze kwiaty czy wieńce, największe znicze czy lampy nie są w stanie otworzyć drogi do nieba, duszom czyśćcowym. A nasza krótka modlitwa, westchnienie, drobne wyrzeczenie, dobry uczynek czy nawet nasze osobiste cierpienie ofiarowane w intencji zmarłych może im otworzyć drogę do nieba. A gdy nasza modlitwa wyjedna zmarłym łaskę nieba, to mamy swojego świętego. Święty nie zapomina o tym, dzięki czyim modlitwom jest w niebie. Pamięta i pomaga, niech ta myśl towarzyszy nam dziś podczas odwiedzania naszych zmarłych.