XIX Niedziela Zwykła

13 Sierpnia 2023 roku

„Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?”

W minionym tygodniu ewangelista Mateusz przypomniał nam cud rozmnożenia chleba dokonany przez Jezusa, dziś ten sam ewangelista ukazuje Chrystusa jako Tego, który chodzi po wodzie. Cudotwórca – taki obraz Zbawcy w ostatnich tygodniach uwydatnia się na kartach ewangelii.

My jako wierzący „lubimy” Chrystusa, który czyni cuda. Kochamy Zbawcę, który uzdrawia, ulecza, rozmnaża chleb, chodzi po jeziorze. Po co Jezus dokonuje tych, wszystkich cudów? Może po to, by pomóc Apostołom i nam  wierzącym dojrzeć w Chrystusie Zbawcę – Syna Bożego. Może w tym celu, by pokazać, że dla Jezusa nie ma rzeczy niemożliwych. Może po to, by pomóc nam na naszych życiowych zakrętach, uwierzyć Bogu.

Jezus dokonuje tych wszystkich cudów, by utwierdzić naszą wiarę, by pokazać, że On może wszystko.

Czy ja wierzę Jezusowi?

ŚWIĘTO PRZEMIENIENIA PAŃSKIEGO

6 Sierpnia 2023 roku

„Wstańcie, nie lękajcie się”

Jezus zabiera z sobą Piotra, Jakuba, Jana. Zabiera ich na górę. Apostołowie muszą ponieść pewien trud, by doświadczyć cudu, by jeszcze lepiej poznać Pana.

Każdy człowiek, by poznać Zbawcę musi wejść na swoją górę. Musi podjąć trud wędrówki, trud wyrzeczeń, trud poznawania Mesjasza. Ten kto Go pozna zachowuje się tak jak Apostołowie z dzisiejszej ewangelii, pada na twarz i oddaje Mu hołd. Ten, kto Go jeszcze nie poznał, kto nie wszedł na górę razem ze Zbawcą może w Niego wątpić, może nie dostrzegać Jego działania w swoim życiu, a nawet może mieć do Niego pretensję i żal.

Tylko na „górze” człowiek poznaje Zbawcę. Góra – to modlitwa, wyrzeczenia,  post, regularna spowiedź, niedzielna eucharystia, różaniec
i medytacja – to są kroki, które prowadzą do poznania Boga. Kroki trudne, ale warto podjąć trud wędrówki, bo na górze czeka Jezus, przemieni się nie tylko wobec nas ale i nas samych przemieni.

XVII Niedziela Zwykła

30 Lipca 2023 roku

„Zrozumieliście to wszystko?”

Jezus opowiadając przypowieść o perle i skarbie ukrytym w ziemi, stara się przypomnieć nam co w naszym życiu jest najważniejsze.

Posługując się przypowieścią o drogocennej perle i skarbie ukrytym w roli chce pokazać nam wszystkim jak wielką wartością jest Jego nauka. Chce pokazać jak wielką wartość ma życie z Bogiem, życie zgodne z Jego przykazaniami.

Ludzie wierzący wiedzą, że ich głównym powołaniem jest świętość. Ludzie wierzący wiedzą także, że na to niebo trzeba zasłużyć ziemskim życiem. Ostatecznie ochrzczeni wiedzą doskonale, że na ziemi nie ma nic cenniejszego niż sakramenty.

Ludzie to wszystko wiedzą, a mimo wszystko żyją tak jakby to pieniądze miały ich zbawić. Albo tak jakby przepustką do nieba była kariera.

A ja jak żyję? Bóg jest na pierwszym miejscu i to On ma mnie zbawić? Czy może mają mnie zbawić moje pieniądze, znajomości, wykształcenie i dobra materialne? W czym pokładam nadzieję?

XVI NIEDZIELA ZWYKŁA
23 Lipca 2023 roku

„Nieprzyjazny człowiek to sprawił”

Ewangelista przypomina nam dziś przypowieść o chwaście. Każdy człowiek stworzony przez Boga ma jedno główne powołanie – powołanie do świętości. Ale o świętość trzeba walczyć. Nie da się do nieba wejść nie rezygnując z siebie. Wspólnym mianownikiem naszych wszystkich grzechów jest egoizm. „Ja, Mi, Moje, dla Mnie” – ilekroć myślimy o sobie szatan zaciera ręce.

Diabeł będzie kusił nas do złego. Będzie zachęcał byśmy myśleli o sobie. Będzie rozwijał naszą pychę i nasz egoizm. Będzie pragnął byśmy stali się niczym chwast. Zło podobnie jak dobro jest zaraźliwe. Ale zło jest prostsze. Zło jest wygodniejsze. Zło przychodzi łatwiej.

Czasami jestem pszenicą a czasami chwastem. Ale Bóg daje mi czas, czas bym wydał dobry owoc.

XV Niedziela Zwykła

16 Lipca 2023 roku

„Siewca wyszedł siać…”

Jezus w dedykowanym na dzisiejszą niedzielę fragmencie ewangelii dokonuje swoistego rodzaju „diagnozy” dotyczącej tego, co dzieje się ze Słowem Bożym w ludzkim życiu.

Chrystus Pan opowiada przypowieść o siewcy, który wychodzi by siać ziarno. To pada na różny grunt. Taki, który jest podatny i daje wzrost – czyli ziemię żyzną. Ale także taki, który daje wzrost tylko połowiczny – czyli drogę, ciernie, skałę.

Jezus na tym nie kończy, mówi dokładnie kto jest ziarnem wzrastającym na drodze, kto tym, które upadło między ciernie, a kto tym, które wrasta na skale.

Każdy z nas, kto karmi się Słowem Bożym na co dzień, ale także ten, kto słucha Go tylko w niedzielę powinien zadać sobie pytanie: Co się dzieje, że nie potrafię żyć nim na co dzień? Co mi przeszkadza we wzrastaniu? Jakim jestem ziarnem? Gdzie padam? Troski dnia codziennego przeszkadzają mi w życiu z Bogiem, może szatan a może moja bardzo słaba wiara? Co zrobić, by wydać owoc godny dziecka Bożego?

XI Niedziela Zwykła

18 Czerwca 2023 roku

„Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.”

Kościół za sprawą ewangelisty Mateusza przypomina nam dziś moment rozesłanie Apostołów. Dzisiejsza perykopa ewangelii uzmysławia nam kilka kwestii.

Po pierwsze – Stwórca dostrzega stworzenie, jego potrzeby, grożące niebezpieczeństwa i posyła w jego stronę swoich uczniów, którzy mają być przewodnikami dla dusz ludzkich.

Po drugie – Jezus sam wybiera tych, którzy w Jego imieniu mają chrzcić, uzdrawiać i wyrzucać złe duchy.

Po trzecie – każdy ochrzczony jest wezwany do dawania przykładu
i świadczenia o zmartwychwstałym.

Ewangelista Mateusz z kart swojej ewangelii pyta dziś każdego z nas: Czy modlisz się o nowe i święte powołania do kapłaństwa i życia zakonnego?

X Niedziela Zwykła

11 Czerwca 2023 roku

„Pójdź za Mną! A on wstał i poszedł za Nim”.

Co to znaczy iść za Jezusem? To kroczyć drogą przykazań. To pamiętać o tym, że oprócz ciała jest też dusza. To walczyć z pokusami. Realizować powołanie. A po upadku wstać i iść dalej.

Jezus czeka na każdego z nas. A im jesteś bardziej pogubiony tym bardziej potrzebujesz Bożej Opieki. Nie bój się! Idź. Bogu się nie odmawia!

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego

28 Maja 2023 roku

„Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije!”

Człowiek współczesny to bardzo często człowiek zaganiany, ciągle gdzieś pędzący, wiecznie niemający czasu. Czas pandemii, z którą przyszło nam wszystkim się zmierzyć nieco nas „wyhamował”. Jednak niektórzy, co już widoczne z wielką niecierpliwością czekają na powrót do normalności a czas przymusowej kwarantanny traktują jak moment nabrania jeszcze większego „rozpędu” tak, by nadrabiając zaległości towarzyskie i straty finansowe biec jeszcze szybciej niż dotychczas.

Ów bieg towarzyszy nam od najmłodszych lat. Zaczyna się już w szkole a potem tylko nabiera tempa. Za czym tak wszyscy biegniemy? Za pieniędzmi, sławą, poważaniem, władzą, vide – szczęściem.

Czy wyżej wymienione atrybuty zawsze są gwarantem szczęścia? Czasami i na chwile może tak, ale nigdy na długo. Co zatem może dać nam prawdziwy pokój serca? Prawdziwe wytchnienie i poczucie spełnienia? Jezus Chrystus. On w dzisiejszym fragmencie ewangelii jak słyszymy mówi: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije”. On jest pełnią szczęścia i pokoju serca. Niby każdy wierzący to wie, niby każdy to rozumie a i tak ciągle wielu z nas o tym zapomina.

III Niedziela Wielkanocna
23 Kwietnia 2023 roku
Poznali Chrystusa przy łamaniu chleba

Okres Wielkanocny, który przeżywamy to czas świadków. Każdy z nas ma być świadkiem Zmartwychwstałego. Czasami możemy być tak bardzo skoncentrowani na przeżywaniu codzienności, naszych problemów, naszych trosk i radości, że możemy nie dostrzec Jezusa, który jest tuż obok.

Dzisiejsza ewangelia opowiadająca o uczniach zdążających do Emaus pokazuje, gdzie szczególnie poznajemy Chrystusa. My podobnie jak bohaterowie dzisiejszej ewangelii w sposób szczególny poznajemy Chrystusa przy łamaniu chleba. Msza święta jest tym wyjątkowym miejscem i tym wyjątkowym czasem gdzie stworzenie spotyka się ze Stwórcą. To jest łaską, darmo nam daną. Nikt
z nas nie zasłużył na to by uczestniczyć w Eucharystii. My podobnie jak wtedy uczniowie z Emaus jesteśmy wybrani i zaproszeni do tego wielkiego dzieła głoszenia zmartwychwstania.

Co jest ważne? Msza święta to uczta i ofiara. To miejsce gdzie mamy patrzeć na uniżenie Chrystusa. W kościele nie trzeba się uniżać, tu trzeba uświadamiać sobie co znaczy być dzieckiem Boga. Miejscem gdzie chrześcijanin ma się uniżać nie jest Kościół a świat. To tam w świecie trzeba świadczyć pokorą, miłością, szacunkiem o Zmartwychwstaniu. Nie zawsze trzeba mówić o Bogu, czasami wystarczy tylko żyć według jego przykazań. Wtedy człowiek staje się nie nauczycielem a świadkiem. A Wielkanoc to nic innego jak czas świadków!

II Niedziela Wielkanocna czyli Niedziela Miłosierdzia
16 Kwietnia 2023 roku
„Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”

II Niedziela Wielkanocna kończąca oktawę wielkanocy zwana jest Niedzielą Miłosierdzia Bożego. W czytanym dziś fragmencie ewangelii św. Jana słyszy o Apostole Tomaszu, który nie uczestniczył w pierwszym spotkaniu Zmartwychwstałego Jezusa z Apostołami. Jezus ukazuje się swoim uczniom kolejny raz, a Tomaszowi pokazuje swoje rany – rany po gwoździach i przebity bok.
W dzisiejszej ewangelii słyszymy zdanie, które każdy człowiek żyjący w XXI wieku może uznać za adresowane dobitnie do siebie. Dlaczego? Bo ewangelista zapisał: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. My nie mieliśmy szansy zobaczyć ani ukrzyżowania Jezusa, ani naocznie dostrzec pusty grób. Jednak i o nas Jezus nie zapomina. Chce i nas zbawić. A co jest niezbędne do naszego zbawienia? Boże Miłosierdzie. Ten przymiot Boga jest konieczny byśmy my, grzeszni ludzie mogli osiągnąć chwałę nieba.
Miłosierdzie to miłość zraniona, odrzucona, oszukana a ciągle kochająca. To miłość Boga do człowieka. Miłość wybaczająca, miłość doskonała. Korzystajmy z Bożego Miłosierdzia – na ziemi możemy go doświadczyć szczególnie w sakramencie pokuty i pojednania.