14 Stycznia 2024 roku II Niedziela Zwykła

„I przyprowadził go do Jezusa”

          Ewangelia dedykowana na dzisiejszą niedzielę opowiada o tym, jak spotkanie Jezusa odmienia ludzkie życie. Warto
w kontekście właśnie tego fragmentu ewangelii zadać samemu sobie pytanie: Czy moje życie jest inne bo jestem człowiekiem wierzącym? A jeśli tak, to czym ono różni się od życia człowieka, który nie wierzy w Boga?

Dziś naszą uwagę zwraca także postawa Apostoła Andrzeja, który po spotkaniu z Jezusem, przyprowadza do Zbawcy swego brata Szymona Piotra. Tu można zadać sobie kolejne pytanie: A ja kogo przyprowadziłem do Jezusa? Komu umożliwiłem poznanie Mistrza? Jakie świadectwo daje jako człowiek wierzący?

7 Stycznia 2024 roku Niedziela Chrztu Pańskiego

„…idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów”.

          Dziś za sprawą Ewangelisty Marka słyszymy opis chrztu Jezusa Chrystusa w Jordanie. Ewangelista przytacza także słowa, które wypowiada Jan Chrzciciel o Zbawcy. Słowa, którymi kolejny raz potwierdza boską naturę Jezusa Chrystusa.

Święto Chrztu Pańskiego powinno mnie skłonić do refleksji nad tym, jak ja wypełniam posłannictwo człowieka ochrzczonego. Być wierzącym to praktykować i dawać świadectwo. Świadectwo wiary to coś czego potrzebuje dziś każdy człowiek. Każdy, bo i małe dziecko, aby wzrastać w wierze potrzebuje dobrego przykładu wiary w domu. Każdy, bo i mąż i żona mają troszczyć się o siebie nie tylko w wymiarze doczesnym ale i duchowym. Każdy potrzebuje świadectwa, by na drodze wiary nie ustać. Trzeba w Boga i Bogu wierzyć.

Słowa są ważne, są potrzebne ale to przykłady są najważniejsze. Jaki daje przykład wiary? Czy na szyi mam medalik? Czy potrafię przyznać się do Boga przed sąsiadami a drzwi mojego domu zdobi napis K+M+B 2021? Czy w restauracji bądź w pracy przed posiłkiem mam odwagę uczynić znak krzyża? Jakie daję świadectwo? Świadectwo wiary czy lęku?

6 Stycznia 2024 roku Święto Objawienia Pańskiego

„Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”.

Od Monarchów którzy przybyli, aby oddać pokłon Bogu każdy z nas może się wiele nauczyć. Trud wędrówki, ofiara, a może ciekawość sprawiły, że z dalekich krain wyruszyli by szukać nowonarodzonego Króla Żydowskiego.

Historia ukazuje ich pokłon jako swoistego rodzaju wyznanie wiary przez cały świat pogański. Każdy z nas patrząc na Magów powinien zadać sobie pytanie: Czy ja Boga szukam w swoim życiu? Czy jestem gotowy oddać Mu pokłon i złożyć dary? Może wcale Boga nie szukam, wręcz przeciwnie – uciekam przed Nim. Może bardziej jestem podobny do Adama i Ewy, którzy po grzechu uciekali przed Stwórcą niż do magów, którzy opuścili swe krainy, aby szukać Boga?

Do kogo jestem bardziej podobny? Do tego, który się ukrywa przed Bogiem? Czy do tego, który Boga szuka?

1 Stycznia 2024 roku Uroczystość Bożej Rodzicielki Maryi

„A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane”.

W perspektywie powyższego cytatu zaczerpniętego z fragmentu ewangelii przeznaczonego na dziś warto zadać samemu sobie pytanie: Czy potrafię dziękować Bogu i drugiemu człowiekowi?

Czy dostrzegam dary jakimi Bóg mnie obdarza? Czy je rozwijam? Czy potrafię dziękować za ludzi, których spotykam na swojej drodze? Czy umiem im pomagać?

Człowiek wielki to ten, który wiele widzi i za wszystko dziękuje, a nie ten który wszystko ma.

31 Grudnia 2023 roku Święto Świętej Rodziny

„Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu…”

          Rodzice Jezusa wypełniając przepisy prawa przynoszą Dziecię do Świątyni. Tu Jezus odbiera od starca Symeona i prorokini Anny hołd. Oni jako pierwsi po pasterzach i królach oddają pokłon Jezusowi. Oddając pokłon Dziecięciu swoją postawą wskazują,
że Jezus jest nie tylko człowiekiem ale i Bogiem.

Jezus jest nie tylko człowiekiem ale i Bogiem. To niezwykle ważne, bym nie traktował Pisma Świętego jako jednej z wielu książek. Bym nie patrzył na ewangelię jako na przekaz historii a przekaz wiary. To niezwykle ważne bym w Jezusie dostrzegał Boga.

Święto Świętej Rodziny zachęca mnie do refleksji nad tym, jak ja traktuje swoją rodzinę? Jak troszczę się o jej byt nie tylko materialny ale przede wszystkim duchowy? Jaki przykład daje swoim bliskim? Jak traktuje swoją żonę? Jak męża? Jak dzieci? A jak własnych Rodziców?

Czy potrafię w drugim człowieku dostrzegać Boga i na Boga wskazywać swoim zachowaniem?

24 Grudnia 2023 roku IV Niedziela Adwentu

„Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego”

        Uroczystość Narodzenia Pańskiego coraz bliżej. Adwent dobiega końca. Ewangelista przypomina nam dziś scenę zwiastowania.
Bóg nie mówi o sobie wiele. Bóg ze swej natury jest tajemniczy, daje się jednak poznać człowiekowi przyjmując ludzkie ciało.

Ewangelista przypomina nam dziś niezwykle ważne zdanie. Zdanie, które wypełnia historię zbawienia – „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego”.

Maryję poznajemy jako pokorną służebnicę. Jako kobietę, która ufa Bogu. Najpierw przy scenie zwiastowania wypowiada słowa:
„Oto ja służebnica Pańska”, zaś później na weselu w Kanie mówi: „Uczyńcie wszystko cokolwiek jak powie”. Najpierw daje przykład, później wskazuje drogę.

Maryja jest patronką adwentu. Jest matką Jezusa ale i każdego z nas. Dziecko powinno być podobne do swojej matki. Powinno
ją naśladować.

Czy staram się naśladować Maryję? Chcę służyć, czy królować? Co robię, aby być podobny do swojej Matki Maryi?

17 Grudnia 2023 roku III Niedziela Adwentu

GAUDETE

            Kluczowymi postaciami adwentu są: Maryja, prorok Izajasz i Jan Chrzciciel. Maryja, bo wraz z Nią oczekujemy na narodziny Dzieciątka Jezus. Liturgia słowa opiera się w adwencie na czytaniach z Księgi Proroka Izajasza, zaś Jan Chrzciciel jako jedyny
z proroków ukazywał Jezusa jako zapowiadanego przez tysiące lat Baranka Bożego.

Ewangelia przedstawia nam dziś Jana Chrzciciela. Jan był tym, który nawoływał do nawrócenia. Był tym, który prowadził ludzi
do Boga.

Warto zastanowić się, kto w moim życiu był Janem Chrzcicielem, czyli tym, który przyprowadził mnie do Boga, pokazał mi Kościół
i nauczył znaku krzyża? Warto, za tę osobę czy grupę osób podziękować i pomodlić się.

Należy także zastanowić się czy ja też mam w sobie coś z Jana Chrzciciela? Czy ja dla kogoś jestem jak Jan Chrzciciel? Czy wskazuje na Boga swoim zachowaniem? Czy mam odwagę, aby upomnieć gdy widzę grzech bliźniego?

10 Grudnia 2023 roku II Niedziela Adwentu

„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki”

          Adwent jest czasem czuwania, a nie tylko czekania na Boże Narodzenie. Przewodnikami na drodze tego czuwania są: Matka Boża, Prorok Izajasz i Jan Chrzciciel.

To właśnie Jan Chrzciciel był tym, który nawoływał do nawrócenia. To wołanie, nic nie straciło ze swej aktualności.

Co dziś dla mnie może oznaczać owe „prostowanie ścieżek”? Każdy z nas ma jakieś swoje wady, jakieś swoje grzechy. Czuwać, to nie tylko dbać o regularną spowiedź. To także szczerze walczyć o prawdziwe postanowienie poprawy.

Każdy ma co poprawiać, ale nie każdy ma dość motywacji na to, aby zmierzyć się ze swoimi grzechami. Musimy nieustannie pracować nad własnymi słabościami. Czas adwentu jest ku temu idealną sposobnością.

3 grudnia 2023 roku I Niedziela Adwentu

„Czuwajcie”

Na progu adwentu ewangelista Marek przypomina nam o potrzebie czuwania. Jezus Chrystus pragnie, abyśmy byli gotowi na spotkanie z Nim. Ktoś może zapytać: Co to znaczy czuwać? Czuwać to żyć w stanie łaski uświęcającej. Pracownik, który wypełnia starannie powierzone obowiązki nie musi bać się spotkania ze swoim przełożonym, bo wie, że wszystko wykonał zgodnie z poleceniem.

Dziecko, które dobrze się uczy, nie musi obawiać się powrotu rodziców z wywiadówki. Co więcej, czeka na nich z utęsknieniem mając nadzieję, że rodzice będą z niego dumni.

A ja jak żyję? Trwam w stanie łaski uświęcającej, czy moje sumienie wyrzuca mi wiele grzechów? Na myśl o spotkaniu z Bogiem jestem spokojny, czy raczej martwię się tym, że nie zawsze On był na pierwszym miejscu?

Czas adwentu dzieli się na dwie części. Pierwsza z nich która właśnie się zaczyna ma nas przygotować na paruzję czyli przyjście Chrystusa na końcu czasów. Druga ma nas przygotować na właściwe przeżycie tajemnicy wcielenia Bożego Słowa. Każda z tych dwóch części zachęca do tego samego – bycia czujnym, czyli życia w łasce.

Czuwajcie! Chrystus nadchodzi!

26 Listopada 2023 roku Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych,
tego i Mnie nie uczyniliście”

Pan Jezus za sprawą dzisiejszego fragmentu ewangelii przypomina nam o bardzo prostej a jednocześnie często zapominanej prawdzie, mianowicie: Bóg jest w każdym z nas!

Wiele osób, które nie wyobraża sobie niedzieli bez Eucharystii a poranka bez pacierza, może w prozie codzienności zapomnieć,
że Boga spotykamy nie tylko na modlitwie ale także w drugim człowieku. Prawdą jest też, że u niektórych tę „bożą iskierkę” widać na pierwszy rzut oka, u innych może ona być głębiej ukryta.

Zadaniem człowieka ochrzczonego jest nie tylko dbanie o rozwój swojej relacji z Bogiem, ale także dbanie o to, aby Bóg, którego spotykam w drugim człowiek nie był osamotniony, źle potraktowany czy wręcz odrzucony.

Jak traktuje Boga na modlitwie, a jak w drugim człowieku?