VII Niedziela Zwykła
19 Lutego 2023 roku

„Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie”.

Na progu Wielkiego Postu Jezus za sprawą ewangelisty Mateusza wzywa nas do przyjrzenia się naszej wierze. Zachęca byśmy przyjrzeli się uważniej naszemu zachowaniu w stosunku do tych, których nazywamy nieprzyjaciółmi.

Każdy z nas ma wokół siebie ludzi, których ceni, szanuje i kocha i takich, których nie lubi i woli unikać. Chrystus dziś zaleca nam wszystkim byśmy zajęli się tymi „drugimi”, tymi za, którymi najzwyczajniej w świecie nie przepadamy.

Chrześcijaństwo powinno być stylem życia. Chrześcijaństwo jest godnością, która zobowiązuje. Cóż wielkiego w tym, że szanujemy tych, którzy nas szanują – tak robią prawie wszyscy. Cóż z tego, że kochamy tych, którzy nas kochają, tak czynią prawie wszyscy. Chrześcijaństwo to miłość także tych, którzy w czysto ludzkim spojrzeniu na to nie zasługują. Od czego zacząć to „miłowanie nieprzyjaciół” o którym mowa w dzisiejszym fragmencie ewangelii? Od modlitwy w intencji tych, którzy nam zawinili. Od modlitwy i wybaczenia im. To nie najprostsze zadania. Ale chrześcijaństwo to wcale niełatwa droga.

VI Niedziela Zwykła

12 Lutego 2023 roku

„Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie.
A co nadto jest, od Złego pochodzi.”

          Człowiek ma dwoje uszu i jeden język by więcej słuchał niż mówił. Jednak nie jest problem w tym, że wypowiada się pewne słowa. Czasami trzeba coś powiedzieć. Musimy pamiętać, że zawsze tam gdzie jest wiele słów tam także łatwo o wiele grzechów. Grzech kłamstwa, oceny, obmowy to właśnie grzechy, które spowodowane są zbyt dużą ilością słów.

Uczmy się mówić prawdę, albo całkowicie myśleć.

IV Niedziela Zwykła
29 Stycznia 2023 roku

„Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza…”

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa nikomu nie przyszło do głowy, by kwestionować życie Jezusa Chrystusa, kwestionować to, że On prawdziwie istniał. Jedni w Niego wierzyli, słuchali Jego nauki i starali się według niej żyć. Inni w Niego nie wierzyli, ale nikt nie kwestionował Jego życia na ziemi.

Tymczasem dziś, w XXI wieku jest wielu ludzi, którzy wątpią w Jego istnienie. Podważają Jego ziemskie życie. Niektórzy głośno opowiadają o tym, że Jezus był postacią fikcyjną!

Dzisiejszą ewangelia to nic innego jak wypełnienie proroctwa ze Starego Testamentu. Proroctwa, wypowiedzianego przez Izajasza, który nazywa Jezusa wieczną światłością!

Ludzie dziś nie potrzebują nauczycieli tylko świadków. Świadków
i przewodników na drodze wiary. Chciejmy być takimi świadkami Jezusa z Nazaretu, ale nie tylko w niedzielę w Kościele, lecz przez cały tydzień, przez całe nasze życie!

III Niedziela Zwykła
22 Stycznia 2023 roku

„Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza…”

          W pierwszych wiekach chrześcijaństwa nikomu nie przyszło do głowy, by kwestionować życie Jezusa Chrystusa, kwestionować to, że On prawdziwie istniał. Jedni w Niego wierzyli, słuchali Jego nauki i starali się według niej żyć. Inni w Niego nie wierzyli, ale nikt nie kwestionował Jego życia na ziemi.

          Tymczasem dziś, w XXI wieku jest wielu ludzi, którzy wątpią w Jego istnienie. Podważają Jego ziemskie życie. Niektórzy głośno opowiadają o tym, że Jezus był postacią fikcyjną!

          Dzisiejszą ewangelia to nic innego jak wypełnienie proroctwa ze Starego Testamentu. Proroctwa, wypowiedzianego przez Izajasza, który nazywa Jezusa wieczną światłością!

          Ludzie dziś nie potrzebują nauczycieli tylko świadków. Świadków
i przewodników na drodze wiary. Chciejmy być takimi świadkami Jezusa z Nazaretu, ale nie tylko w niedzielę w Kościele, lecz przez cały tydzień, przez całe nasze życie!

II Niedziela Zwykła

15 Stycznia 2023 roku

„…daję świadectwo, że On jest Synem Bożym.”

W przeznaczonym na dzisiejszą niedzielę fragmencie ewangelii św. Jana dowiadujemy się dwóch istotnych rzeczy o św. Janie Chrzcicielu. Jan Chrzciciel dziś sam oznajmia czym jest jego posłannictwo. Oznajmia, że Jego posługa ma podwójny wymiar. Z jednej strony jest Tym, który przygotowuje ludzi na przyjście Mesjasza, z drugiej zaś strony jest Tym, który o Nim zaświadcza, daje świadectwo.

Świadectwo, to coś bardzo ważnego. Świadectwo wiary to coś czego potrzebuje dziś każdy człowiek. Każdy, bo i małe dziecko by wzrastać w wierze potrzebuje dobrego przykładu wiary w domu. Każdy, bo i mąż i żona mają troszczyć się o siebie nie tylko w wymiarze doczesnym ale i duchowym. Każdy potrzebuje świadectwa by na drodze wiary nie ustać. Skąd to świadectwo brać? Trzeba samemu świadczyć o miłości Boga. Trzeba w Boga i Bogu wierzyć.

Słowa są ważne, są potrzebne ale to przykłady są najważniejsze. Jaki daje przykład wiary? Czy na szyi mam medalik? Czy potrafię przyznać się do Boga przed sąsiadami a drzwi mojego domu zdobi napis K+M+B 2020?          Czy w restauracji bądź  pracy przed posiłkiem mam odwagę uczynić znak krzyża? Jakie daję świadectwo? Świadectwo wiary czy lęku?

II Niedziela Adwentu

4 Grudnia 2022 roku

„Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie…”

Diabeł chce każdemu z nas wmówić, że mamy jeszcze czas. Mamy czas by być dobrym mężem, kochającą żoną, cudownym rodzicem, wspaniałym dzieckiem.

Z czasem jest tak, że niby go mamy a zawsze nam go brakuje…

Jaką masz pewność, że zdążysz się nawrócić jutro? Może jutra u Ciebie już nie będzie?

I NIEDZIELA ADWENTU

27 LISTOPADA 2022 roku

„Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie.”

Dzisiejsza ewangelia jest kolejną, która przypomina nam o paruzji- czyli powtórnym przyjściu Chrystusa na ziemię. Jezus przyjdzie, ale kiedy? Kiedy nastąpi koniec świata? Jutro? Za tydzień? Za 5 lat? Tego nie wiemy. Wiemy natomiast, że nastąpi. Nie warto tracić czasu nad nieustannym zastanawianiem się nad tym, kiedy to nastąpi. Trzeba raczej pomyśleć czy jestem gotowy na to spotkanie z Bogiem twarzą twarz. Bo, by spotkać Boga wcale nie musi nastąpić koniec świata, wystarczy, że świeca mojego doczesnego życia zgaśnie. Umrę i co? I mój koniec świata nastąpi.

Adwent to czas oczekiwania na narodziny Chrystusa. Jezus ma przez adwentowe czuwanie narodzić się we mnie. A ja 25 grudnia mam narodzić  się na nowo. A dokładnie rzecz ujmując we mnie narodzić ma się nowy człowiek, bez starych grzechów. By tak było, bardziej niż o dom, prezenty
i choinkę mam zadbać o spowiedź, pojednanie z Bogiem i człowiekiem.

XXXII Niedziela Zwykła

6 Listopada 2022 roku

„… wszyscy bowiem dla Niego żyją”

Ewangelista Łukasz we fragmencie ewangelii przeznaczonej
na dzisiejszą niedzielę przypomina nam wszystkim o ostatecznym
i nadrzędnym celu naszego życia. Ów cel to zbawienie – czyli życie wieczne w Królestwie Niebieskim. Cała liturgia słowa ma dziś wydźwięk eschatologiczny.

Saduceusze, o których mówi ewangelia nie wierzyli w zmartwychwstanie. Dziś, też jest wielu, którzy negują postać Jezusa Chrystusa. Negują Jego boskość, podważają Jego nauczanie, negują fakt zmartwychwstania. Są też tacy, którzy wierzą w zmartwychwstanie, zostali ochrzczeni, ale żyją według własnych zasad. Nie zabijają, nie kradną i nie modlą się. Nie uczestniczą w niedzielnej Eucharystii, nie pamiętają o potrzebie regularnej spowiedzi, nie przyjmują Ciała Chrystusa. A Jezus mówił: „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije ma życie wieczne.”

Nie chodzi o to, by osądzać drugiego człowieka. Nie chodzi też o to, by się z innymi porównywać. Chodzi o to, aby rozwijać w sobie miłość do Boga. Rozwijać w sobie miłość do drugiego człowieka. Chrześcijaństwo to życie
z Bogiem i dla Boga. A modlitwa? Modlitwa to właśnie rozmowa z Bogiem, czyli naszym Ojcem. Jak więc można kochać Boga i nie rozmawiać z Nim? Czy to możliwe? Czy to prawdziwa miłość? Niech każdy oceni we własnym sumieniu.

Uroczystość Wszystkich Świętych
1 Listopada 2022 roku
„Błogosławieni…”

Ewangelista Mateusz na kartach swojej ewangelii nakreśla dziś dość trudną
drogę do nieba. Przytaczając słowa Jezusa mówi o błogosławionych, którzy
płaczą, którzy cierpią, którzy wprowadzają pokój… to niełatwe zadania.
Faktycznie bycie wierzącym nie jest proste. Ale nagroda jest wielka. Dziś
wspominamy tych wszystkich, którym się udało wypełnić słowa Mistrza. Tym,
którzy męczeńską śmiercią, heroicznością cnót, pokojem, mądrym i pokornym
życiem zasłużyli na niebo.
Dróg do nieba jest wiele. Jest droga małżeńska, kapłańska, zakonna, singla, a
nawet droga rozwódki czy rozwodnika do zbawienia może doprowadzić.
Czasami zastanawiamy się czy nasza droga prowadzi do nieba? Jeśli jest na niej
czas na konfesjonał, na niedzielną eucharystię, na regularną modlitwę to wiedz,
że droga którą zmierzasz jest właściwa i jedyne czego trzeba Ci życzyć to
wytrwałości.

XXXI Niedziela Zwykła

30 Października 2022 roku

„ …dziś muszę się zatrzymać w twoim domu.”

          Dziś za sprawą ewangelisty Łukasza poznajemy Zacheusza. Zacheusz nie cieszył się powszechnym uznaniem wśród lokalnej społeczności. Wiemy też, że był niskiego wzrostu i by ujrzeć przechodzącego Jezusa musiał wspiąć się na drzewo. Chrystus to właśnie jego postanowić odwiedzić.

Można zadać sobie pytanie: A co by było, gdyby dziś Jezus przyszedł
do mnie? Co by było, gdyby Chrystus mój dom, moje mieszkanie chciał dziś odwiedzić? Jaka byłaby moja reakcja? Byłbym zadowolony? Smutny? A może zdziwiony?

A gdyby już Zbawca był w moim domu, co to by tam zobaczył? Porządek czy bałagan? Ale nie chodzi tu o wypastowaną podłogę i biały obrus a o moje serce? Kiedy ono było ostatni raz „sprzątane” przy kratkach konfesjonału?

Co by o mnie powiedzieli Jezusowi moi najbliżsi? „To dobry mąż, ale nerwowy!” „Cudowna Matka, ale bardzo zaganiana!”. Co by powiedzieli sąsiedzi? „Nie znam tego człowieka…nic o nim nie wiem, mieszka tu jakiś czas”.

A gdyby tak Jezus chciał porozmawiać ze mną? Czym mógłbym się pochwalić? Jakich tematów bym unikał?