18 Maja 2025 roku V Niedziela Wielkanocna

„aby się wzajemnie miłowali”  

Dziś ewangelista Jan ukazuje nam główne pragnienie Jezusa. Chrystus pragnie abyśmy się wzajemnie miłowali. Miłowanie – to wybaczanie, nie siedem a siedemdziesiąt siedem razy. Miłowanie – to pomaganie, bez oglądania się na siebie.  Miłowanie – to dawanie bez liczenia. Miłowanie – to miłość doskonała. To rezygnowanie z siebie dla drugiego. To miłość bez warunków, obostrzeń. Ostatecznie miłowanie – to prośba, pragnienie, testament Jezusa. To polecenia skierowane do nas wszystkich.

Jak sobie z tym poleceniem radzimy? Jak odpowiadamy na Bożą wezwanie?

11 Maja 2025 IV Niedziela Wielkanocna

„Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je.
Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne”

Jezus zna każdą ze swoich owiec po imieniu i zapewnia, że nikt nie wyrwie ich z Jego ręki. To przypomnienie o bliskości i trosce Boga zachęca nas do zaufania i podążania za Jego głosem. W świecie pełnym hałasu i rozproszeń, warto zatrzymać się i wsłuchać w cichy głos Pasterza, który prowadzi nas ku życiu wiecznemu.

Niech ta niedziela będzie okazją do refleksji nad naszą relacją z Jezusem i do modlitwy o nowe powołania kapłańskie i zakonne, aby nie zabrakło pasterzy, którzy będą prowadzić lud Boży.

4 Maja 2025 roku III Niedziela Wielkanocna

„Wiedzieli, że to Pan”

Apostołowie, jak przekazuje ewangelista, nie pytali: Kim jest człowiek, który przyszedł do Nich? Nie pytali, bo „wiedzieli, że to jest Pan”.

Każdy z nas stworzony jest na obraz i podobieństwo Boga. Każdy bez wyjątku. I ja i drugi człowiek. U jednych tę „Bożą iskierkę” ten „Boży obraz” widać od razu. U innych jest On trochę bardziej ukryty. Ukryty, pod maską zniewoleń, uzależnień, małych i większych grzechów.

Maskę czasami można zdjąć samemu, a czasami by to uczynić trzeba prosić o pomoc drugiego.

Módlmy się za siebie nawzajem, by było w nas widać, ten „Boży obraz”, to „Boże podobieństwo”.

3 Maja 2025 Roku Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

„Oto Matka Twoja”

Pod krzyżem Jezus daje nam Maryję jako Matkę – nie tylko Janowi, ale każdemu z nas. To niezwykły gest miłości: w godzinie śmierci Chrystus troszczy się o naszą duchową opiekę. Maryja staje się Matką Kościoła, Matką narodu, Matką każdego człowieka. W Jej sercu odnajdujemy czułość, siłę i wiarę, które prowadzą nas ku Jezusowi. Dziś, jako Królową Polski, prosimy Ją, by wstawiała się za naszym narodem, byśmy trwali wierni Bogu i Ewangelii. Jej obecność uczy nas, że nawet w cierpieniu można kochać i ufać. Oddając Jej siebie i naszą ojczyznę, odnajdujemy pokój i nadzieję. Maryjo, prowadź nas do Syna i ucz nas żyć tak, jak Ty — w pełnym zawierzeniu Bogu.

27 kwietnia 2025 roku Niedziela Miłosierdzia Bożego

„Pan mój i Bóg mój!”

Ewangelia tej niedzieli opisuje spotkanie zmartwychwstałego Jezusa z uczniami, którzy z obawy przed Żydami zamknęli się w wieczerniku. Jezus przychodzi do nich mimo zamkniętych drzwi, przynosząc pokój i pokazując rany jako znak swojej miłości.
To spotkanie jest pełne miłosierdzia: Jezus nie wypomina uczniom ich lęku czy niewierności, ale obdarza ich pokojem i posyła do świata.​

Szczególną postacią w tej Ewangelii jest Tomasz, który nie uwierzył w zmartwychwstanie bez osobistego doświadczenia Jezusa. Jezus spełnia jego prośbę, pozwalając mu dotknąć swoich ran, co prowadzi Tomasza do wyznania wiary: „Pan mój i Bóg mój!”.
To wydarzenie ukazuje, że Boże miłosierdzie odpowiada na nasze wątpliwości i pragnienia, prowadząc nas do głębszej wiary.​

13 kwietnia 2025 roku Niedziela Męki Pańskiej

Hosanna, a chwilę później „na krzyż z Nim”.  Dziś Jezusa ludzie witają bardzo uroczyście. Zdejmują swoje płaszcze, zrywają gałązki palm i rzucają pod Jego stopy. Witają Króla, tak jak należy witać Króla. Za niedługą chwilę tego samego Króla, będą traktować tak jak złoczyńcę, krzycząc: „na krzyż z Nim”.

Niedziela Palmowa i Wielki Piątek wpisane są nie tylko w życie Jezusa. Te same dni występują w życiu każdego człowieka. Czasami „Hosanna” a czasami „na krzyż”, czasem Niedziela Palmowa a innym razem Wielki Piątek.

Życie człowieka, takie jest, takie było i takie będzie aż po grób. Ważne jest, by umieć przyjąć to wszystko co daje każdy kolejny dzień. Nie tylko to co dobre, ale także to co złe i trudne. Na trudne doświadczenia należy patrzeć jak na szansę. Im trudniejsze doświadczenie dobrze wykorzystane tym większy krok w stronę nieba.

Dobro przyjąć potrafi każdy…

6 kwietnia 2025 roku V Niedziela Wielkiego Postu

„Nikt Ciebie nie potępił…”

Człowiek czasami bardziej się boi tego, co ludzie o nim myślą i mówią, niż tego, co myśli o Nim Bóg. Jezus w dzisiejszej ewangelii ukazuje swoje miłosierdzie. Odpuszcza grzechy cudzołożnicy. Mówi do Niej: „Idź i nie grzesz więcej”. Te same słowa słyszy każdy
z nas podczas sakramentu pokuty.

Bóg jest miłosierny i miłosierdzie chce okazywać. Jednak człowiek nie zawsze chce miłosierdzia dostąpić. Albo pycha nie pozwala mu przyznać się do win, albo nie chce się poprawić. Wybiera grzech zamiast miłosierdzia.

Wielki Post mija bardzo szybko. Drogi krzyżowe, gorzkie żale, rekolekcje…to wszystko ma pomóc nam właściwie przygotować się do Świąt. Bóg czeka na nas w konfesjonale…to my decydujemy czy dostąpimy Bożego Miłosierdzie czy nie…

30 Marca 2025 roku IV Niedziela Wielkiego Postu

„Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”

Przypowieść o Synu Marnotrawnym to dobrze znana nam wszystkim przypowieść. Każdy z nas ma w sobie coś z Syna Marnotrawnego, każdy ma coś ze Starszego Brata i czasami każdy potrafi zachować się jak Ojciec z dzisiejszego fragmentu ewangelii.

Jesteśmy nimi wszystkimi w jednej osobie. Czasami rozpychamy się łokciami, zaprzepaszczamy to co od Boga otrzymaliśmy, uciekamy przed Jezusem, nie zastanawiając się nad tym, jak On się z tym czuje. Ważne jest: ja, mi, moje i dla mnie”. Reszta się nie liczy.

Czasami potrafimy być zazdrośni o to, że innym się udaje. Jesteśmy zazdrości o wiele dóbr doczesnych, niektórzy potrafią także, zazdrościć innym Bożych darów. Wtedy przypominamy Starszego Syna.

Innym razem potrafimy wybaczać, darować winy, być miłosiernymi, pomóc. Wtedy zachowujemy się jak Ojciec.

Jacy byliśmy w minionym tygodniu? W kogo się wcielam najczęściej?

23 marca 2025 roku III Niedziela Wielkiego Postu

„…szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję.”

Człowiek lubi porównywać się z innymi, bo zawsze znajdzie kogoś gorszego od siebie. Kogoś, kto jeszcze mniej się modli, rzadziej uczęszcza na Niedzielną Eucharystię, kogoś kto już bardzo dawno nie był u spowiedzi.

Ale czy w życiu chodzi o to by szukać gorszych? Oni są potrzebni tylko do usprawiedliwiania samych siebie. Do rozgrzeszania swojego lenistwa, swojej nędzy duchowej. Chrześcijanin ma wydawać owoce. Owoce chrztu, owoce uczestnictwa w Eucharystii, owoce sakramentu bierzmowania.

Gdy chodzimy do szkoły, do pracy to szukamy owoców. Dla uczniów może to być zdobyta wiedza i czerwony pasek na świadectwie, dla pracowników odpowiednia kwota wypłaty. W ludzkich wymiarze chcemy się rozwijać, wiedzieć więcej, by móc mieć lepszą pracę
i więcej zarabiać.

W optyce duchowej natomiast zadowala nas minimalizm, często wybrakowany. Był chrzest, była komunia to po co więcej? Wielu z nas tak właśnie uważa, wielu katolików tak usprawiedliwia swoje lenistwo.

A Bóg chce więcej! Chce byśmy miłością odpowiadali na miłość. Byśmy z miłości chcieli wydawać „owoce wiary”. Jakie są moje „owoce wiary”? Ludzie patrząc na mnie co widzą? Chrześcijanina – który chodzi do Kościoła, dba o wiarę swoją i swojej rodziny?
Czy ochrzczonego, który żyje niczym ateista? Bez Boga, bez sakramentów, bez poczucia grzechu!

Czas Wielkiego Postu, to czas pobudzania swojego sumienia. Byś mógł wydawać owoce, Twoje sumienie nie może „spać”!

16 marca 2025 roku II Niedziela Wielkiego Postu

„Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni.”

Ewangelia dzisiejsza jest kolejnym potwierdzeniem tego, iż Jezus jest Synem Bożym. Dziś świat ma z tym niemały problem. Są tacy, którzy to kwestionują. Tacy, którzy się z tym nie zgadzają. Którzy starają się to wyśmiać i wykpić. Jest jeszcze jedna kwestia, którą ukazuje czytany dziś fragment ewangelii. Postawa Piotra, jest blisko Jezusa i śpi. Jak podaje ewangelia: „Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni”. Ten sen ma wymiar symboliczny. Wcale nie trzeba spać, by nie wiedzieć obecności Boga wśród nas. My też podobnie jak Piotr możemy być zmorzeni snem codzienności. Snem kariery, snem choroby czy uzależnienia. Ten sen nie daje odpoczynku, ale zniewala i odłącza od Boga.

Co jest moim snem? Co sprawia, że nie zauważam Boga w swoim życiu?