II NIEDZIELA ZWYKŁA

17 Stycznia 2020 roku

„I przyprowadził go do Jezusa”

Ewangelia dedykowana na dzisiejszą niedzielę opowiada o tym, jak spotkanie Jezusa odmienia ludzkie życie. Warto w kontekście właśnie tego fragmentu ewangelii zadać samemu sobie pytanie: Czy moje życie jest inne bo jestem człowiekiem wierzącym? A jeśli tak, to czym ono różni się od życia człowieka, który nie wierzy w Boga?

Dziś naszą uwagę zwraca także postawa Apostoła Andrzeja, który po spotkaniu z Jezusem, przyprowadza do Zbawcy swego brata Szymona Piotra. Tu można zadać sobie kolejne pytanie: A ja kogo przyprowadziłem do Jezusa? Komu umożliwiłem poznanie Mistrza? Jakie świadectwo daje jako człowiek wierzący?

Święto Objawienia Pańskiego

6 Stycznia 2021 roku

„Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon.”

Od Monarchów którzy przybyli, aby oddać pokłon Bogu każdy z nas może się wiele nauczyć. Trud wędrówki, ofiara, a może ciekawość sprawiły, że z dalekich krain wyruszyli by szukać nowonarodzonego Króla Żydowskiego.

Historia ukazuje ich pokłon jako swoistego rodzaju wyznanie wiary przez cały świat pogański. W ich osobie cały świat pogański składa pokłon Bogu.

Każdy z nas patrząc na Magów powinien zadać sobie pytanie: Czy ja Boga szukam w swoim życiu? Czy jestem gotowy oddać Mu pokłon i złożyć dary?

Może wcale Boga nie szukam, wręcz przeciwnie – uciekam przed Nim. Może bardziej jestem podobny do Adama i Ewy, którzy po grzechu uciekali przed Stwórcą w raju niż do pogańskich magów, którzy opuścili swe krainy by szukać Boga?

Do kogo jestem bardziej podobny? Do tego, który się ukrywa przed Bogiem? Czy do tego, który Boga szuka?

II Niedziela Adwentu

6 Grudnia 2020 roku

„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki”

Adwent jest czasem czuwania, a nie tylko czekania na Boże Narodzenie. Przewodnikami na drodze tego czuwania są: Matka Boża, Prorok Izajasz i Jan Chrzciciel.

To właśnie Jan Chrzciciel był tym, który nawoływał do nawrócenia. To wołanie, nic nie straciło ze swej aktualności.

Co dziś dla mnie może oznaczać owe „prostowanie ścieżek”? Każdy z nas ma jakieś swoje wady, jakieś swoje grzechy. Czuwać, to nie tylko dbać o regularną spowiedź. To także szczerze walczyć o prawdziwe postanowienie poprawy.

Każdy z nas ma co poprawiać, ale nie każdy ma dość motywacji na to, aby zmierzyć się ze swoimi grzechami. Musimy nieustannie pracować nad własnymi słabościami. Czas adwentu jest ku temu idealną sposobnością.

I Niedziela Adwentu

29 Listopada 2020 roku

„Czuwajcie”

Na progu adwentu ewangelista Marek przypomina nam o potrzebie czuwania. Jezus Chrystus pragnie, abyśmy byli gotowi na spotkanie z Nim. Ktoś może zapytać: Co to znaczy czuwać? Czuwać to żyć w stanie łaski uświęcającej. Pracownik, który wypełnia starannie powierzone obowiązki nie musi bać się spotkania ze swoim przełożonym, bo wie, że wszystko wykonał zgodnie z poleceniem.

Dziecko, które dobrze się uczy, nie musi obawiać się powrotu rodziców z wywiadówki. Co więcej, czeka na nich z utęsknieniem mając nadzieję, że rodzice będą z niego dumni.

A ja jak żyję? Trwam w stanie łaski uświęcającej, czy moje sumienie wyrzuca mi wiele grzechów? Na myśl o spotkaniu z Bogiem jestem spokojny, czy raczej martwię się tym, że nie zawsze On był na pierwszym miejscu?

Czas adwentu dzieli się na dwie części. Pierwsza z nich która właśnie się zaczyna ma nas przygotować na paruzję czyli przyjście Chrystusa na końcu czasów. Druga ma nas przygotować na właściwe przeżycie tajemnicy wcielenia Bożego Słowa. Każda z tych dwóch części zachęca do tego samego – bycia czujnym, czyli życia w łasce.

Czuwajcie! Chrystus nadchodzi!

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
22 Listopada 2020 roku
„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”

Pan Jezus za sprawą dzisiejszego fragmentu ewangelii przypomina nam o bardzo prostej a jednocześnie często zapominanej prawdzie, mianowicie: Bóg jest w każdym z nas!

Nawet wiele osób, które nie wyobrażają sobie niedzieli bez Eucharystii a poranka bez pacierza mogą w prozie codzienności zapomnieć, że Boga spotykamy nie tylko na modlitwie ale także w drugim człowieku. Prawdą jest też, że u niektórych tę „bożą iskierkę” widać na pierwszy rzut oka, u innych może ona być głębiej ukryta.

Zadaniem człowieka ochrzczonego jest nie tylko dbanie o rozwój swojej relacji z Bogiem, ale także dbanie o to, aby Bóg, którego spotykam w drugim człowiek nie był osamotniony, źle potraktowany czy wręcz odrzucony.

Jak traktuje Boga na modlitwie, a jak w drugim człowieku?

XII Niedziela Zwykła

8 Listopada 2020 roku

„Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”

Pan Jezus za sprawą dzisiejszego fragmentu ewangelii przypomina nam wszystkim o konieczności ciągłego czuwania. Czuwać to znaczy żyć w stanie łaski uświęcającej. Czuwać, to być gotowym na spotkanie z Bogiem.

Tylko ten, który ma czyste sumienie nie musi obawiać się godziny swojej śmierci. Życie w łasce uświęcającej sprawia, że nasze serca są wyczulone na głos Boga. Ten kto, żyje w łasce ma siłę, aby wypełniać przykazania, świadczyć o miłości i miłością obdarowywać.

Czy masz oprócz lampy, także olej? Czy oprócz wiary, masz też czyste serce? Czy żyjesz w łasce uświęcającej?