IV Niedziela Zwykła

31 Stycznia 2021 roku

„Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku?”

Ewangelista Marek przypomina nam dziś o tym, że pierwszym egzorcystą był Jezusa. To On jest źródłem każdego sakramentu. To właśnie On dał początek eucharystii, On jako pierwszy udzielał rozgrzeszenia. W końcu to On jako pierwszy ukazał drogę do nieba. Drogę, która wiedzie przez posłuszeństwo Ojcu.

Dziś poznajemy Jezusa także jako nauczyciela. Ale On nie tylko był nauczycielem, był także pasterzem. Wyraźniej niż słowem pokazał własnym życiem jak należy wypełniać wolę Ojca.

To jest zadanie ludzi wierzących – wypełniać wolę Ojca. Wypełniać ją w domu, w szkole, w pracy, w rodzinie. Wypełniać w codzienności. Niebo zdobywa się w prozie codziennych obowiązków. O najważniejsze rzeczy w życiu walczy się z różańcem w ręku i na kolanach.

Czy pytam Jezusa czego ode mnie oczekuje? Czy jestem otwarty na Bożą wolę? A może własną drogą chcę dotrzeć do nieba?

III Niedziela Zwykła

24 Stycznia 2020 roku

„Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi.”

Niektórzy wsłuchując się w dedykowany na dzisiejszą niedzielę fragment Pisma świętego zaczerpnięty z Ewangelii św. Marka mogą dojść do wniosku, że dzisiejsza ewangelia odnosi się wyłącznie do biskupów, kapłanów i wspólnot zakonnych, gdyż to oni mają być owymi rybakami ludzi. Owszem, kapłani i zakonnicy winni być tymi, którzy w pierwszej kolejności „łowią” dusze dla nieba, jednak do tego zadania powołani są nie tylko oni.

Każdy ochrzczony jest adresatem dzisiejszej ewangelii. Każdy wierzący powinien dawać świadectwo. Ojciec Święty Franciszek często mówi o „świętych z sąsiedztwa”, czyli ludziach, którzy więcej o Bogu mówią swoim postępowaniem niż swoim językiem.

Dzisiejsza ewangelia pyta każdego z nas: Czy idę za Jezusem sam? Czy może kogoś do Jezusa prowadzę?

II NIEDZIELA ZWYKŁA

17 Stycznia 2020 roku

„I przyprowadził go do Jezusa”

Ewangelia dedykowana na dzisiejszą niedzielę opowiada o tym, jak spotkanie Jezusa odmienia ludzkie życie. Warto w kontekście właśnie tego fragmentu ewangelii zadać samemu sobie pytanie: Czy moje życie jest inne bo jestem człowiekiem wierzącym? A jeśli tak, to czym ono różni się od życia człowieka, który nie wierzy w Boga?

Dziś naszą uwagę zwraca także postawa Apostoła Andrzeja, który po spotkaniu z Jezusem, przyprowadza do Zbawcy swego brata Szymona Piotra. Tu można zadać sobie kolejne pytanie: A ja kogo przyprowadziłem do Jezusa? Komu umożliwiłem poznanie Mistrza? Jakie świadectwo daje jako człowiek wierzący?

Święto Objawienia Pańskiego

6 Stycznia 2021 roku

„Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon.”

Od Monarchów którzy przybyli, aby oddać pokłon Bogu każdy z nas może się wiele nauczyć. Trud wędrówki, ofiara, a może ciekawość sprawiły, że z dalekich krain wyruszyli by szukać nowonarodzonego Króla Żydowskiego.

Historia ukazuje ich pokłon jako swoistego rodzaju wyznanie wiary przez cały świat pogański. W ich osobie cały świat pogański składa pokłon Bogu.

Każdy z nas patrząc na Magów powinien zadać sobie pytanie: Czy ja Boga szukam w swoim życiu? Czy jestem gotowy oddać Mu pokłon i złożyć dary?

Może wcale Boga nie szukam, wręcz przeciwnie – uciekam przed Nim. Może bardziej jestem podobny do Adama i Ewy, którzy po grzechu uciekali przed Stwórcą w raju niż do pogańskich magów, którzy opuścili swe krainy by szukać Boga?

Do kogo jestem bardziej podobny? Do tego, który się ukrywa przed Bogiem? Czy do tego, który Boga szuka?

II Niedziela Adwentu

6 Grudnia 2020 roku

„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki”

Adwent jest czasem czuwania, a nie tylko czekania na Boże Narodzenie. Przewodnikami na drodze tego czuwania są: Matka Boża, Prorok Izajasz i Jan Chrzciciel.

To właśnie Jan Chrzciciel był tym, który nawoływał do nawrócenia. To wołanie, nic nie straciło ze swej aktualności.

Co dziś dla mnie może oznaczać owe „prostowanie ścieżek”? Każdy z nas ma jakieś swoje wady, jakieś swoje grzechy. Czuwać, to nie tylko dbać o regularną spowiedź. To także szczerze walczyć o prawdziwe postanowienie poprawy.

Każdy z nas ma co poprawiać, ale nie każdy ma dość motywacji na to, aby zmierzyć się ze swoimi grzechami. Musimy nieustannie pracować nad własnymi słabościami. Czas adwentu jest ku temu idealną sposobnością.

I Niedziela Adwentu

29 Listopada 2020 roku

„Czuwajcie”

Na progu adwentu ewangelista Marek przypomina nam o potrzebie czuwania. Jezus Chrystus pragnie, abyśmy byli gotowi na spotkanie z Nim. Ktoś może zapytać: Co to znaczy czuwać? Czuwać to żyć w stanie łaski uświęcającej. Pracownik, który wypełnia starannie powierzone obowiązki nie musi bać się spotkania ze swoim przełożonym, bo wie, że wszystko wykonał zgodnie z poleceniem.

Dziecko, które dobrze się uczy, nie musi obawiać się powrotu rodziców z wywiadówki. Co więcej, czeka na nich z utęsknieniem mając nadzieję, że rodzice będą z niego dumni.

A ja jak żyję? Trwam w stanie łaski uświęcającej, czy moje sumienie wyrzuca mi wiele grzechów? Na myśl o spotkaniu z Bogiem jestem spokojny, czy raczej martwię się tym, że nie zawsze On był na pierwszym miejscu?

Czas adwentu dzieli się na dwie części. Pierwsza z nich która właśnie się zaczyna ma nas przygotować na paruzję czyli przyjście Chrystusa na końcu czasów. Druga ma nas przygotować na właściwe przeżycie tajemnicy wcielenia Bożego Słowa. Każda z tych dwóch części zachęca do tego samego – bycia czujnym, czyli życia w łasce.

Czuwajcie! Chrystus nadchodzi!

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
22 Listopada 2020 roku
„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”

Pan Jezus za sprawą dzisiejszego fragmentu ewangelii przypomina nam o bardzo prostej a jednocześnie często zapominanej prawdzie, mianowicie: Bóg jest w każdym z nas!

Nawet wiele osób, które nie wyobrażają sobie niedzieli bez Eucharystii a poranka bez pacierza mogą w prozie codzienności zapomnieć, że Boga spotykamy nie tylko na modlitwie ale także w drugim człowieku. Prawdą jest też, że u niektórych tę „bożą iskierkę” widać na pierwszy rzut oka, u innych może ona być głębiej ukryta.

Zadaniem człowieka ochrzczonego jest nie tylko dbanie o rozwój swojej relacji z Bogiem, ale także dbanie o to, aby Bóg, którego spotykam w drugim człowiek nie był osamotniony, źle potraktowany czy wręcz odrzucony.

Jak traktuje Boga na modlitwie, a jak w drugim człowieku?